Zorg en aandacht voor elkaar

BALK

Sinds vorig jaar hebben bewoners van het Wiebren van der Heideplein de handen ineengeslagen. Vier keer per jaar organiseert de buurtcommissie een activiteit.

,,We waren eigenlijk de enige buurt in Balk die geen vereniging had”, vertelt Janke de Vries. De Vries maakt samen met drie andere bewoners deel uit van de buurtcommissie van het Wiebren van der Heideplein. ,,Het is een buurt waar mensen in de leeftijd van 60 tot 90 jaar wonen, en waar niet iedereen elkaar kent. Op 1 oktober was het Burendag en toen kwam de vraag naar boven of wij daar ook wat aan wilden doen. Welzijnsorganisatie Miks uit Joure zwengelde deze plannen aan, en wij hebben als buurt daar positief op gereageerd. In samenspraak met Miks maakten we een plan. Er ging onder andere een brief de deur uit met de uitnodiging of bewoners mee wilden doen voor vijf euro per persoon per jaar. Het leuke is dat basisschool de Bolster – net als een rijtje huizen aan de Jelle Meineszleane - ook bij het plein hoort en we gebruik mogen maken van een lokaal in de school. Directeur Siete Horjus staat daar zeer welwillend tegenover. En wij zijn erg blij met dit aanbod.”

Nader kennis maken

De school was het decor voor de Burendag waar de bewoners van het plein nader met elkaar kennismaakten. Twee vrijwilligers zorgden ervoor dat alles op rolletjes liep zodat de commissie de plannen goed kon uitleggen. De Vries: ,,We zijn overeengekomen dat we vier keer per jaar een bijeenkomst hebben. Sowieso op Burendag en in de Balkster Feestweek. Daarnaast zijn we momenteel bezig om per brief onszelf voor te stellen. De pen gaat het hele plein rond en op die manier leren we alle bewoners beter kennen. Bij ziekte, of als er nieuwe bewoners komen sturen we een kaartje of brengen we een bloemetje langs. Met Kerst hebben we iedereen een kaars en een kaart gegeven. Een aardigheidje, het gaat om het gebaar. Aandacht en zorg, dat is het belangrijkste. Er woont hier een aantal echtparen, waaronder mijn man Lútzen en ik, maar er zijn ook behoorlijk wat alleenstaande dames. Je voelt je als buurt verantwoordelijk voor elkaar en hoopt ook de eenzaamheid wat te kunnen wegnemen. De een heeft wat meer activiteiten en aanloop dan de ander. Dat hangt van veel factoren af. Sommige mensen hebben nog een baan en staan nog volop in het leven. Weer anderen zijn ziek en kunnen niet zoveel sociale contacten onderhouden.”  

Het moet behapbaar blijven

De commissie laat Miks af en toe weten hoe het de buurt vergaat. ,,Welzijnswerker Gerrie Broersma krijgt het zo nu en dan te horen”, zegt De Vries lachend. ,,Wat de plannen betreft: we moeten reëel blijven. Je kan niet alles meer willen. Ik wil zelf ook niet meer teveel doen. Ik ben bijna tachtig en heb mijn leven lang al in zoveel commissies en verenigingen gezeten. Het moet behapbaar blijven. Wij wonen hier nu elf jaar aan het plein en dat doen we nog steeds met veel genoegen. Het is hier rustig, maar door de schoolkinderen ook levendig. We genieten ervan als ze langslopen of de ouders en pakes en beppes ze op de fiets naar school brengen. Het onderlinge contact is – ondanks of misschien wel dankzij het leeftijdsverschil - goed. Diversiteit in de buurt is heel belangrijk.” Amanda de Vries

Auteur

Meintje Haringsma