Het verhaal achter een opzegging: 60 jaar de krant

BALK

Achter het opzeggen van de krant gaat soms een heel verhaal schuil.

Haijo van der Werf stuurde deze week een bericht dat hij de krant wilde opzeggen voor zijn geliefde vader Douwe van der Werf  die op 30 juni van dit jaar was overleden. Een jaar eerder was Haijo’s mem Jantje van der Werf-Bergsma  zijn vader voorgegaan. ‘Wij zien geen noodzaak meer om het abonnement, na ruim 60 jaar aan te houden,’schreef Haijo. Hij voegde er aan toe dat zijn ouders als Friezen om utens altijd genoten hebben van de berichten uit de Zuidwesthoek. Maar hij beschreef ook hun leven. ‘Na de oorlog, 1947, was er geen passend werk in Balk en omstreken en is mijn vader in de Amsterdamse scheepsbouw gaan werken. Mem volgde. Heit kwam uit Nijemirdum van de Wissebuurt 37 en werkte bij Mous pompen. Mem woonde op de Vermaning 15 in Koudum en werkte bij garage Kemker. Het moet destijds een behoorlijk ingrijpende stap voor hen geweest zijn. Het enige contact dat bleef was door middel van de Balkster Courant.’ Uit de speeches die Haijo met de krant deelde bleek wel dat zijn moeder het vooral moeilijk had toen ze haar verloofde achterna reisde en bij een dominees echtpaar als hulp in de huishouding kwam te werken. ‘Ze was van huis en haard gescheiden, zag heit alleen maar in het weekend en de vrouw des huizes was niet erg aardig. Het was een moeilijke tijd en ze vertelde dat ze vaak in haar kamertje heeft zitten huilen. Daar kwam een einde aan toen ze gingen trouwen en later naar Landsmeer verhuisden. Daar kwam het paar tussen allermaal jonge, gelijksoortige gezinnen te wonen. Haar man was veel van huis voor zijn werk als werktuigbouwer en reisde de hele wereld over. In de wereld van scheepsbouwend Nederland werd hij gewaardeerd door zijn direct en praktische benadering met veel kennis van zaken. ‘En na zijn pensionering konden wij, zijn kinderen en kleinkinderen altijd bij hem terecht. Heit, mijn vader was in de kern een heel lieve sociale man, maar hij was ook een trotse stugge Fries maar wel met een klein hartje,’aldus zijn zoon. Dat hun overlijden ook gemeld moest worden in die krant, was vanzelfsprekend vonden de nabestaanden. ‘Daarop kregen we een reactie van de bruidsmeisjes van hun bruiloft die bij hen op de foto stonden. Mem en heit trouwden in oktober 1951 in het gemeentehuis in Koudum en de bruidsmeisjes waren Grietje en Bea Kemker, de dochters van Hans Kemker de grootvader van de huidige eigenaar van Garage Kemker. Mijn moeder was daar in de huishouding en we hebben nog steeds contact met hen.’ De andere foto is een paar jaar geleden genomen op weg naar familie in Friesland op de afsluitdijk.

Auteur

Meintje Haringsma