Zuiderzeevisserij door Peter Dorleijn

HINDELOOPEN

De bewoners van de steden en dorpen rondom het IJsselmeer hebben één ding gemeen: hun leefomgeving werd en wordt nog steeds beïnvloed door de nabijheid van het grote water. Werkgelegenheid, rijkdom en verval. Recreatie, toerisme en parken met windmolens.

De mannen gingen het water op. Naar de koopvaardij of de VOC, de marine en de visserij. Ze gingen niet voor de walvis maar wel voor het zwemmende zilver in de zilte Zuiderzee, dichtbij huis. Over deze wereld gaat de eerste lezing in de gesloten periode van Museum Hindeloopen.

Door de aankoop in 1960 van een oude botter in Spakenburg kwam Peter Dorleijn (1937) in aanraking met wat er toen nog restte van de visserij onder zeil op Zuiderzee en IJsselmeer. Door zijn veelvuldig verblijf in deze plaats begon hij zich steeds meer voor dit onderwerp te interesseren. Door zijn opleiding als tekenleraar was Dorleijn in staat zijn beschrijvingen van schepen, visserijtechnieken en-toebehoren beeldend te ondersteunen. Publicaties volgden, o.a. de boekenserie ‘Van gaand en staand want’ in vijf delen, elk handelend over twee vissersplaatsen.

Zondag 13 november om 15.00 uur laat Dorleijn in het Museum Hindeloopen aan de hand van dia’s van zijn tekeningen het boeiende verhaal van het thans verdwenen zeilende visserijbedrijf aan ons voorbijtrekken. De lezing is een raak schot in de geschiedenis van het vissersverleden, waaraan afsluiting en inpoldering definitief een einde maakten.


Auteur

Redacteur