Wachten op krabbel Britt

RIJS

Britt Dekker gaf zaterdag een clinic paardrijden tijdens het Concours Hippique in Rijs. Op haar onnavolgbare wijze deelde ze haar ervaringen met het publiek. Daarna was het lang wachten voor de meisjes om van haar een handtekening te krijgen en met haar op de foto te kunnen.

‘Tijdens mijn vorige clinic sloeg mijn paard op hol,’weerklonk het al in het begin van de presentatie. Maar dit paard is een Fries en die slaan niet zo snel op hol.’ Britt vertelde verder dat het paard waar ze normaal gesproken mee rijdt of lui is of op hol slaat. ‘Maar Friezen zijn niet lui dus dat zal hier wel niet gebeuren,’ zei ze.

Bang voor paardrijden

Haar vriendin en begeleidster Esra de Ruiter praatte de bekende Nederlander steeds naar een andere oefening. Van stap naar galop bijvoorbeeld. En ondertussen praatte Britt de zaken aan elkaar. ‘Ik ben begonnen met paardrijden toen ik 7 jaar was. Mijn moeder had namelijk ook een paard. Maar man wat was ik bang. Ik moest telkens alleen maar huilen als ik naar les ging.’ Blijkbaar ging die angst over, maar voordat het publiek over die angst had na kunnen denken kwam Britt al met haar volgende angstige verhaal. Haar paard ging namelijk op een hek af, zij dacht dat hij wel zou stoppen, dat deed hij niet en ze werd helemaal gelanceerd. ‘En het been van hem lag helemaal open. Ik kon de pezen en het bot zien en dacht dit gaat echt niet goed komen. Maar na een operatie is het dier inmiddels zo goed hersteld dat het duo zelfs naar de Hippiade mag.’

Toen het over pirouettes maken ging was Britt even verbaasd. ‘Dat kunnen we nog niet,’zei ze pertinent. Esra was het daar niet helemaal mee eens,. ‘Nee, nog niet helemaal. Maar je kunt al wel veel onderdelen daarvan.’ Britt was verbaasd. ‘Oh, is dat zo??’Toen ze zelf wat van de verbazing was bekomen, bedacht ze zich opeens dat haar tijd in de ring wel eens op kon zijn. ‘Hoe lang hebben we eigenlijk nog?’galmde het door de speakers. Toen werd aangegeven dat ze nog 3 minuten mocht rijden, mocht de jeugd haar nog de nodige vragen stellen. En werd een ererondje verreden waarbij het publiek eerst voorzichtig moest gaan klappen. ‘Als het paard begint te bokken, dan moeten jullie weer stoppen met klappen.’ Het paard bleef rustig en onder geklap en luide muziek mocht iedereen Britt nog een keertje aanschouwen.

Meintje Haringsma