Elfstedenpad: van Dokkum naar Rinsumageast

BALK

Als onderdeel van LF 2018 lopen Eppie Bleeker en Ines Bergsma uit Balk dit pad in twaalf maandelijkse etappes van elk ongeveer 25 km. Van iedere etappe komt een verslag met foto's. Deze keer etappe 8, van Dokkum naar Rinsumageast, een etappe over 25 kilometer op woensdag 15 augustus.

‘We parkeren de auto in de finishplaats Rinsumageast. Vandaar gaan we met de bus naar Dokkum. Over een fraai fietspad, langs aanlegsteigers en camperplaatsen komen we bij parkeerplaats De Helling, het startpunt voor vandaag. We beginnen met de stadswandeling door Dokkum.

Dokkum lag vroeger aan zee en dankt de hoge kades rondom het stadscentrum aan die tijd. Bolwerken met molens en grachten omringen de oude binnenstad. We lopen door smalle straatjes, langs gezellige winkels, restaurantjes en bijzondere panden. Maar vandaag worden die panden aan ons oog onttrokken door de kraampjes van de weekmarkt. Het is een levendige stad. In het voormalige Admiraliteitshuis is nu het stadsmuseum gevestigd. Aan de buitenmuur hangt een poster van de nog te realiseren ijsfontein!

Tegen dezelfde muur liggen recentelijk opgegraven keien die gediend hebben als fundament voor de al lang afgebroken Bonifatiusabdijkerk. Ze zouden verpulverd worden. Museumdirecteur Dragt voorkwam dit. Op de kade aan het Kleindiep staat een fraai schaatsbankje. Het Kleindiep is het keerpunt van de schaats-Elfstedentocht, voor ons als Elfstedenpadwandelaars en zou het ook zijn geweest voor zwemmer Maarten van der Weijden.

Bonifatius

We leerden het op school: In 754 n. Chr. Bonifatius bij Dokkum vermoord. Nu komen we langs de plek waar dit herdacht wordt. Bij de zoetwaterbron staat een standbeeld van de Heilige. Hij houdt een Bijbel boven zijn hoofd om zichzelf te beschermen tegen de vijand.

Over het ontstaan van de bron doen verschillende verhalen de ronde. In een legende wordt verteld dat het paard van Bonifatius met zijn been op de grond stampte waarna er zoet (!) water opwelde uit de zoute klei. In 1990 brengt een echtpaar een bezoek aan de Bonifatiuskapel. Hun baby lijdt aan kinkhoest. Doktersbezoeken ten spijt, blijft het kind hoesten. Het echtpaar besluit hun kind onder te dompelen in de bron, het geneest spontaan. Mede daarom is dit een pelgrimsplek. De Bonifatiuskapel is gesloten, dat is jammer. Op weg naar Driezum wandelen we door een wat ééntonig landschap met mais en graslanden, helaas zonder koeien, maar wel met een zwanenfamilie.

De Noardlike Fryske Wâlden

Dan buigen we af naar de ‘Noardelike Fryske Wâlden’. Dit voormalige veengebied kenmerkt zich door elzensingels en boomwallen met braam en lijsterbes. De percelen van de veelal wat kleinere boerderijen omzomen de landerijen, het ‘coulisselandschap’. De adel boerde hier goed. Hun grote huizen en erven getuigen hiervan, zoals Rinsma State bij Driezum. Later was deze State de woning van DSB bankeigenaar Dirk Scheringa. Nu is het van een Russische oliemagnaat. De Russische vlag hangt er slap naast de Nederlandse, geen grote liefde?

Langs een fraai fietspad deels aan water gelegen komen we bij Damwâld. De route voert ons niet naar het centrum van dit grote dorp maar door het Vermaningsbos. Als we het bos uitkomen, zien we een grote Chr. Geref. Kerk. In deze omgeving zijn nog meerdere Protestante Kerkgenootschappen. Bonifatius is dus daar in de buurt niet voor niets gestorven! Door de buitenwijken van Damwâld komen we op de doorgaande weg. Langs deze weg is veel lintbebouwing.

We verlaten deze weg en gaan via boomsingels en bosschages op naar Rinsumageast. Onderweg missen we een routeaanduiding waardoor we onze eigen weg verder zoeken. Vlak voor Rinsumageast komen we weer op de route. Eind goed al goed!