‘Autodidact’ Ykema na 15 jaar nog bezeten van techniek

BALk

Als Durk Ykema van het gelijknamige Autobedrijf eenmaal op de praatstoel zit, komt er heel wat voorbij. Zeker nu het bedrijf van hem en zijn vrouw Marijke deze week alweer 15 jaar bestaat. Zijn klanten zijn allemaal supermensen zo stelt hij, die bij het bedrijf passen en waar ze trots op zijn. En hij en zijn vrouw passen bij hun klanten. En ieder heeft zo zijn verhaal en eigenlijk draait het daar om. Daar om en om die machtig mooie techniek.

Het verhaal van Ykema draait vooral om leren. Zelf leren, van anderen leren. Ykema ging ooit naar de agrarische school, maar vond dat hij bij het loonbedrijf waar hij werkte qua techniek veel meer leerde. „Had een leraar het over een tractor die 16 kilomter per uur haalde, terwijl wij in het loonbedrijf al op eentje reden die 40 kilometer haalde.’ Daar haakte hij dan ook af, hoewel wij de techniek van machinerie toen wel al fantastisch vond. Zo reviseerde hij in die tijd al motoren bij bedrijven waar hij klusjes deed, laste zaken aan elkaar en zagen anderen ook al wel dat hij technisch inzicht had.

Van wiskunde begreep ik niks

‘Maar van wiskunde begreep ik dan weer niks. Totdat een leraar hem vroeg hoe dat toch kon, want volgens hem zat dat er wel in. Veel tijd had hij niet voor de man: hij wilde naar de kroeg. ‘Maar hij wilde me echt iets leren en hij leerde me kijken hoe wiskunde werkt. Toen ik dat eenmaal doorhad begreep ik ook niet dat ik niet eerder gezien had hoe het in elkaar stak.’ Volgens de leraar moest het allemaal gewoon even inzichtelijk worden gemaakt. ‘Omdat hij zag dat ik dat technische inzicht zeker had.’ Toen zijn eigen kinderen op school wiskunde kregen, heeft hij ze diezelfde b asis ook bijgebracht. ‘En ze waren er allemaal goed in.’

Ykema noemt zichzelf autodidact. Volgde nooit een opleiding als automonteur, maar leerde zichzelf alles aan. Werkte lang bij autodealers in de verkoop. ‘Moest ik na 5 jaar op kantoor komen omdathet een jubileum was. Dan dacht ik wel, de volgende 5 jaar moet ik hier niet weer volmaken. Niet omdat het bedrijf niet goed was of omdat het werk niet beviel, maar omdat er andere dromen lonkten. Toch kwam die enveloppe voor 10 jaar er ook weer. En ook bijna eentje voor 15 jaar. Maar net daarvoor maakte hij een reis naar Amerika die alles veranderde. ‘Daar zag ik opeens hoe alles werkte, dat ik een andere weg in moest slaan.’

Zelf auto’s repareren

Die weg kwam er, hij ging bij een andere baas werken en scoorde daar goed. Maar hij zag ook wat er daar beter zou kunnen. De droom van het eigen bedrijf dus die er onderhuids al zo lang was. En die droom kon 15 jaar geleden worden waar gemaakt, in 2003. Eerst op een andere locatie, vanaf 2008 aan de Eigen Haard 2a. Wel ging het een soort van per ongeluk dat hij ook zelf auto’s ging repareren. ‘Daar had ik eerst iemand anders voor, maar daar ging het niet goed mee. Toen ben ik het zelf gaan oppakken en toen besefte ik dat het wel heel mooi werk is.’ Ykema heeft op het gebied van reparaties wel één stelregel:’Het moet meteen goed. Ik ben heel secuur, de klant moet niet nog een keer terug moeten komen.’ Onlangs had hij wel iets fout gedaan. ‘Maar dan bel ik op. Ik heb een fout gemaakt, dat je het weet.’Alleen op die manier kan hij zijn klanten recht aankijken, want dat is in zijn ogen het enige dat telt. ‘En we hebben zulke machtig mooie klanten.’Het ene na het andere verhaal kan hij over hen vertellen. Dat iemand die je geen stuiver zou geven vraagt om een Mercedes van 500 euro en uiteindelijk met eentje van 25.000 weggaat. Over klanten die helemaal vanuit Rotterdam komen om hun auto te laten repareren. ‘Van mij mogen ze er ook altijd bij blijven. Ik laat ze graag zien wat ik doe, wat ik zie, waarom ik doe wat ik doe.’

Unieke positie voor Mercedes

Mercedes is zijn auto. Komt nog van zijn vader, die had er eentje die al stokoud was. Totaal verroest op een gegeven moment, maar motorisch nog helemaal goed. Dat vond hij prachtig. Maar de techniek staat niet stil, bij geen enkele auto. Om die reden schafte hij 3,5 jaar geleden ook een uitleescomputer aan. Een universele. Hij wilde er eerst niet aan, maar kan er inmiddels niet meer zonder. ‘Ik kan er echt mee lezen en schrijven en weet precies wat hij bedoelt.’ En als klap op de vuurpijl is er vorig jaar een uitleescomputer alleen voor Mercedessen bij gekomen. ‘Dat heeft een lieve duit gekost, maar het is het waard.’ En in Mercedesland neemt hij een unieke positie in. Hij heeft namelijk als een van de weinigen in Nederland een dealercode waarmee hij toegang heeft tot het onderdelenprogramma van Mercedes en tot de digitale service booklet. Daarmee kan hij niet alleen de originele onderdelen rechtstreeks bij Mercedes bestellen, ook kan hij de hele historie van de wagens inkijken. Hij weet dus of er schade is geweest, of de wagen altijd goed is onderhouden en of de kilometerstand die wordt aangegeven ook de werkelijke kilometerstand is. Verder heeft hij toegang tot de technische ondersteuning van het merk. ‘Ik kan echt zeggen dat ik een goede verhouding met Mercedes heb. Dat is niet zomaar gekomen, daar heb ik veel voor moeten doen. Maar de klanten krijgen hier hetzelfde als ze bij Wensink krijgen.’

Overigens heeft het bedrijf het in de crisis ook moeilijk gehad. ‘In 2008 dacht ik echt dat we het einde van het jaar niet zouden halen. In 2009 hadden we bovendien ook nog brand.’ Maar zoals hij alles in zijn leven ziet als een leerproces zag hij de crisis ook als zodanig. ‘In de Leeuwarder Courant las ik een stuk over hoe je die zou moeten overleven als ondernemer. Heel duidelijk was dat je moest blijven doen wat je daarvoor deed. Maar ook dat je je prijzen niet moest verlagen. En dat je gewoon die slechte tijd door moest zien te komen. Daar heb ik me aan vastgehouden en toen op eind 2008 ging het opeens weer een stuk beter.’

Nog steeds combineert hij de verkoop van auto’s (vooral Mercedes en Opel) met het onderhoud en de reparatie. ‘Machtig mooi vind ik dat. Ik zie de verbanden, begrijp de techniek.’ Verder koopt en verkoopt hij aparte wagens heel graag. ‘Dat vind ik machtig mooi. ’ En het uitvogelen van problemen van auto’s is zijn andere liefde en doet hij graag. ‘Man daar heb ik me een plezier in.’ En nu dus al 15 jaar. Feest wordt het overigens niet. ‘Ik ben niet zo’n feestman. Ben het liefste thuis. We drinken 1 september een beerenburgje en nemen een stukje suikerbrood denk ik en dat is feest genoeg.’

Meintje Haringsma