Laatste Gaasterlandshow in Balk

BALK De 50e (jubileum) Gaasterlandshow van pluimvee- en konijnenfokvereniging Balk e/o is direct ook de laatste geweest in Balk. De vereniging ziet haar (bestuurs)leden steeds ouder worden, er is geen aanwas meer en steeds minder mensen worden nog (actief) lid van de vereniging. Jonge mensen zijn er al helemaal niet meer te vinden. De vereniging gaat daarom samen werken met fokverenigingen in Oudega en Sneek. De volgende gezamenlijke show is dan ook niet meer in Balk, maar in Sneek.

Drie leden van eind 70, begin, midden en eind 80 jaar geven de rijen kooien kippen, konijnen, cavia’s en siervogels water. Ze zeulen met water, bakken voer en hebben de immense hal van De Trime volgesjouwd met de kooien. ‘En dat kan niet meer,’ stelt Tallinus Boschma, die samen met Adri en Wybren de Boer al jaren tekent voor de organisatie van de show. Alle 70 en 80-plussers van de ploeg die dat kunnen, hebben zich altijd tot het uiterste ingespannen voor de show en de vereniging, maar het houdt een keer op. Want ook jeugdleden zijn er niet meer. De vereniging wilde echter wel met een daverende klap afscheid nemen en dat gebeurt ook. Nog nooit hebben zich zoveel mensen opgegeven. Maar liefst 800 verschillende dieren zijn er te vinden op dit laatste evenement van de club, terwijl er vorig jaar zo’n 550 dieren te vinden waren. Het succes van dit jaar heeft vast ook te maken met de jubileuminschrijfprijs die 50 procent is van de oorspronkelijke prijs.

Met pijn in het hart

‘’Mooi natuurlijk zo’n grote opkomst. Maar het is met pijn in het hart dat we het besluit hebben genomen om de vereniging op te laten gaan in een andere en deze show in Balk te stoppen.’ Zelf was hij 13 toen hij lid werd en zit hij al vanaf 1987 in het bestuur. Ook Adri, zijn dochter (ook wel het kippenvrouwtje genoemd) en haar man Wybren de Boer hebben altijd al hun tijd in de vereniging gestopt. Maar er zijn ook nog andere zaken die de aandacht vragen en de draagkracht voor de vereniging wordt op alle fronten te klein. ‘We hebben jaren gehad dat er hier 2200 dieren tentoon werden gesteld. Dat was in de jaren ‘80. Mensen waren in die tijd dol op het houden van beesten en vonden het ook nog nuttig. Want ze waren niet alleen dol op de dieren, de beesten zorgden ook voor eieren en later voor een stukje vlees.’ Daarin is een enorme omslag gekomen vertelt hij. ‘Als je nu zegt dat je pluimvee niet alleen fokt, maar ook opeet, worden mensen gek. Terwijl zo’n beestje echt een prachtig leven heeft gehad. En terwijl mensen het wel normaal vinden om een biefstuk bij de supermarkt te halen.’

De PKV werd in 1942 opgericht, kende in de hoogtijdagen 65 leden. Nu zijn er nog wel redelijk wat leden, maar slechts 40 van hen zijn ook echt actief. Dit jaar werd de 50e kleindierententoonstelling gehouden. ‘De eerste show was met 600 beesten, maar dat aantal liep almaar op. Om vervolgens weer te dalen. Dat heeft naast dat mensen vaak veel te druk zijn voor zo’n hobby ook veel te maken met de regelgeving. Die wordt steeds maar strenger.’ De bezoekersaantallen waren volgens Boschma trouwens wel altijd goed. ‘Maar dat komt ook omdat we er altijd leuke activiteiten bij organiseerden voor bijvoorbeeld de kinderen.’ Ook dit jaar huppelde er een clown rond, was er een tekenwedstrijd, een tombola en was de opkomst voor het haankraaien natuurlijk weer groot. ‘Liefhebbers van kleinvee komen altijd sowieso wel. En pake en beppes en ouders nemen hun kleinkinderen en kinderen vaak mee. Gaan zij de dieren bekijken, gaan de kinderen naar de knuffelhoek. Die is altijd favoriet.’

Hoogste eer

Vanzelfsprekend gaat het bij de show ook om de hoogste eer. Want wie dieren fokt, wilt zo dicht mogelijk bij de standaard komen. Deskundige keuringsmeesters komen dat bekijken en beoordelen. En wie heel dicht bij die standaard komt en met een prijs naar huis komt, is apetrots en blij vanzelfsprekend. ‘Ja, want winnen blijft toch het belangrijkste.’ Zelf kan Boschma zich geen leven voorstellen zonder zijn hennen. ‘Het omgaan met die beestjes, het wedstrijdelement.’ Bij hem thuis staat een broedmachine en daarin komt het door hem gekozen nageslacht uit. In het begin stond hij er dan altijd ongeduldig naast te wachten, maar inmiddels doet hij dat niet meer. ‘Maar je bent wel altijd benieuwd hoe de beestjes eruit zien die je fokt. Je zoekt dan wel een hen en een haan uit die volgens het boekje samen een ‘piekje’ zouden moeten maken die de standaard zoveel mogelijk benaderd. Maar dat is volgens het boekje en werkt vaak in de praktijk niet zo.’ Na 21 dagen komen de eieren overigens uit. ‘Wat ik nog wel steeds prachtig vind is om dat aan kinderen te laten zien. Die zijn daar altijd helemaal gek van.’

Lintje

De laatste show werd door Feike de Jong (85) en Gerrit Visser (86) officieel geopend. Zij knipten een lintje door en daarna was er voor iedereen een hapje en een drankje. ‘Dat zijn mannen die altijd heel veel voor de vereniging hebben gedaan. Daarom wilden we hen dat laten doen voor de laatste keer.’ Hoewel deze laatste jubileumshow groots is uitgepakt en deelname en bezoekersaantallen prachtig zijn, is het met gemengde gevoelens dat de leden de show afsluiten. ‘Maar we hopen in de nieuwe samenstelling wel weer te kunnen rekenen op inzenders. Samen staan we weer sterk en zo kunnen we toch doorgaan.’