Elfstedenpad: van Dillesyl naar Smallebrug

BALK

Als onderdeel van LF 2018 lopen Eppie Bleeker en Ines Bergsma uit Balk het Elfstedenpad in twaalf maandelijkse etappes van elk ongeveer 25 km. Van iedere etappe komt een verslag met foto's.

Op 20 november werd deze etappe gelopen. ‘Vandaag brengt Eppie zijn vrouw ons naar de startplaats bij Dillesyl. Er staat een krachtige zuidoostelijke wind bij een gevoelstemperatuur rond het vriespunt. Gelukkig blaast de wind ons eerst in de rug.

We volgen het fietspad langs de Zwette een aantal kilometers. Onderweg door het weidse land passeren we een grote Amerikaanse windmotor, mooi gerestaureerd. Dan buigen we af naar Boazum. We voegen een rondje om de kerk aan de route toe. Daar hebben we geen spijt van. De kerk is één van de oudste Romaanse kerken van Fryslân. Rond de kerk staat fraaie oude bebouwing. Als jongetje heb ik in deze kerk gespeeld met stoven die zondags gebruikt werden om de voeten te warmen; de kosteres was familie.

Ganzen en zilverreigers

De ganzen zijn weer terug op de nog groene velden. Op veel van onze etappes en ook deze weer hebben we zilverreigers op muizenjacht gezien. Vroeger zag je deze zelden, nu komen ze steeds vaker voor. Is klimaatverandering de oorzaak? We wandelen verder door het weidse land naar Scharnegoutum een wat groter dorp met veel nieuwbouw aan water. Langs de Zwette, waar bomen de wind voor ons breken, bereiken we in de 2e stad van Fryslân.

In Sneek komen we langs een verzakkende kade. Er mogen geen auto’s meer aan de waterkant parkeren. Grondverzakkingen komen op veel plaatsen in ons land voor. Het is een grote kostenpost. In de stad bewonderen we de fraaie bebouwing en is er tijd voor de koffiestop. Daarna komen we langs de mooie fontein en de waterpoort. De klok ervan loopt nog altijd vijf minuten voor. Vroeger konden zo de laatste schippers toch nog binnen de stadspoort aanleggen.

Houtzaagmolen De Rat

We verlaten het centrum van de stad, door de wijk Tinga, met verouderde en soms gesloopte industriepanden, nu prima geschikt om er zonnecollectorenvelden op te zetten. Zo bereiken we een schelpenpad langs de Geeuw. In de verte draait houtzaagmolen De Rat.

IJlst bestaat in dit LF-2018-jaar zelf 750 jaar, dus dubbel feest. Maar ze hebben meer te vieren. Zo zijn ze de 2e groene stad van Nederland, te danken aan hun fraaie overtuinen die als een groen lint door de stad slingeren. En onlangs heeft museum-werkplaats ‘Houtstad IJlst’ de Vredeman de Vries prijs van 2018 voor bijzondere architectuur gewonnen. In het museum is te zien hoe in IJlst de boomstammen, aangevoerd over water, o.a. bij de firma Nooitgedacht verwerkt werden tot meubelen, schaatsen en speelgoed. De fraaie fontein is een aanwinst voor de stad.

Schaatscafé

In het romantische schaatscafé krijgen we nieuwe energie van de warme chocolademelk. Langs de fierljepskâns, de ijsbaan die onder water wordt gezet en door nieuwbouwwijken verlaten we de stad.

Tegen de wind in buffelende verstommen de gesprekken. De wind raast in onze gehoorversterkers. Alle energie is nodig om flink door te stappen door het kale landschap naar Jutrijp. Daar volgen we de parallelweg richting Spannenburg. In Jutrijp staat een bord met de tekst ‘Santiago 2653 km,’ we moeten er niet aan denken! Bij hetzelfde pand staat ook een Mariakapelletje. We worden er door bemoedigd de resterende kilometers af te leggen.

Via Hommerts en het aquaduct bij de Jeltesloot bereiken we de buurtschap Smallebrugge, het einde van deze etappe. Even verderop staat onze auto die ons comfortabel naar huis brengt.