Pastor Pascal Huiting:’Pasen is leven waar je het niet meer had verwacht’

BAKHUIZEN/BALK - Pastor Pascal Huiting was in diverse kerken in de regio jarenlang pastor. Onlangs is hij naar Rusland vertrokken om daar aan zijn proefschrift te werken. De redactie ondervroeg hem over dit vertrek, maar ook over het naderende Pasen.

Per 1 november 2011 is Huiting door bisschop Gerard de Korte, benoemd als parochievicaris voor de zeven toenmalige samenwerkende parochies van Zuidwest-Friesland. Inmiddels zijn deze parochies gefuseerd tot de H. Christoffelparochie. ‘Ik ben vanaf de eerste dag van mijn benoeming de eerst aanspreekbare pastor geweest van de H. Willibrorduskerk in Lemmer, ik ben dus een kleine 7,5 jaar pastor van de Lemmer geweest. In Bakhuizen werd ik in de zomer van 2014 de eerst aanspreekbare pastor, na het vertrek van pastor Wiebe Mulde. Ik ben dus een kleine 5 jaar pastor geweest van de H. Odulphuskerk van Bakhuizen. Bovendien was ik kortere perioden nog eerst aanspreekbare pastor van de H. Ludgeruskerk van Balk (3 jaar) en de H. Michaëlkerk van Woudsend (1 jaar). ‘

Verhaal Jezus vind je niet bij de Hema

Op de vraag hoe de pastor tot het ambt is gekomen antwoordt hij:’Ik vind het verhaal van Jezus en zijn evangelie de moeite waard om doorverteld te worden. Doorgaans gebeurt dat niet bij de Hema of de keurslager. Dan kom je bij de kerk terecht.’

Nuchterheid en humor

De pastor was volgens zijn parochianen erg populair. Zonder dat hij dat zelf beaamt wil hij wel iets zeggen over zijn stijl van het leiden van de gemeente. ‘Nuchterheid is voor mij belangrijk. Nuchtere mensen heb je overal. Maar in Drenthe, waar ik ben opgegroeid en in Zuidwest-Friesland heb je een heel eigen soort nuchterheid. Het sluit goed bij elkaar aan. Laten we gewoon onszelf zijn en eerlijk en open communiceren. In een religieuze context kan alles snel geëxalteerd worden. Uit mijn tijd op de priesteropleiding ken ik dat goed en dat sfeertje zinde mij helemaal niet. In de kerk gaat het fundamenteel en primair om de relatie tussen God en mens. Maar volgens mij is dat juist iets heel gewoons en iets heel nuchters. In ieder geval niet iets dat aanleiding is voor hoogdravendheid, voor dingen die allemaal heel indrukwekkend lijken. Maar die mensen in wezen bij zichzelf, bij hun eigen gevoel, overtuigingen, twijfels en emoties vandaan halen. Juist in wat ons het meest eigen is, in ons eigen gevoel, onze twijfels en onze angsten, ontmoeten we God. En door onze eigen kwetsbaarheid te accepteren, kunnen we ons verbinden aan kwetsbaarheid van andere mensen. Humor is voor mij ook onvoorstelbaar belangrijk, ik vind het Gods grootste cadeau aan onvolmaakte mensen die moeten leven in een onvolmaakte wereld.

Studie

De pastor nam onlangs afscheid van zijn gemeente en vertrok naar het Russische St. Petersburg waar hij werkt aan zijn proefschrift. ‘Het is een godsdienstfilosofisch proefschrift waarin ik het denken van de Deense filosoof Sören Kierkegaard (1813-1855) vergelijk met het denken van de Russische filosoof Vladimir Solovjov (1853-1900). Beiden breken een lans voor een persoonlijke geloofsbeleving en kritiseren de wijze waarop het christendom zich in hun dagen had ontwikkeld tot publieke religie, een politiek instrument om mensen bij elkaar te houden zonder daadwerkelijke inhoud.

Praktisch bestaan mijn dagen uit veel lezen, Russische taallessen om mijn taalvaardigheid verder te verbeteren, een aantal colleges aan de universiteit hier, bibliotheek- en archiefonderzoek en het schrijven van mijn proefschrift.

Russische gastvrijheid

Huiting woont in St. Petersburg, in het centrum, vlakbij de hoofdstraat; de Nevski prospekt. ‘Erg tevreden ben ik over mijn appartement, het is groot en rustig en ik vind er alle tijd om mij rustig aan mijn werk te wijden. De omstandigheden zijn goed. Rusland is een immens groot land en ook in Petersburg zijn de afstanden anders dan men in Nederland gewend is.

Een groot genoegen is de Russische gastvrijheid en hartelijkheid, met de meest ingewikkelde en met de gemakkelijkste dingen word ik telkens buitengewoon hartelijk en met humor geholpen. De Russen kennen een heel eigen nuchterheid, eerlijkheid en ongekunsteldheid waar ik me erg bij thuisvoel. Er zijn hier geweldige eetgelegenheden, maar doordeweeks kook ik zelf. De echte Russische én de Georgische keuken zijn een onbekende schat in West-Europa. Een borsj van verse roden bieten, de vissoep oecha, salade vinegret of olivé, kotlety (gehaktballen) chatsjapoeri of een Georgische boerensalade op smaak gebracht met koriander verdienen meer bekendheid in West-Europa!’

De toekomst

Over hoe zijn toekomst er na het proefschrift uitziet zegt Huiting het volgende:’ Mijn proefschrift binnen de gestelde tijd afmaken is voor mij het meest nabije toekomstbeeld. Over hoe het daarna verder gaat, zal ik ook met de bisschop van gedachten moeten wisselen. Of hij ooit terug komt als pastor weet hij dus ook niet, ook dat zal hij met de bisschop overleggen.

Essentie geloof

Op de vraag wat de essentie van het geloof voor Huiting is antwoordt hij:’De essentie is volgens mij datgene wat Jezus zelf heeft gezegd: heb God lief boven alles en de naaste als jezelf. Een fundamentele drieslag die het leven spiritueel in evenwicht kan houden.

Van God houden boven alles en dus merken dat God van jou houdt en die liefde doorgeven aan jezelf (van jezelf houden is iets dat we vaak een beetje moeilijk vinden) en aan anderen in gelijke mate als aan jezelf. Dat is een programma voor een heel mensenleven. En wie weet zelfs voor daarna,’haalt hij lachend aan. Om er aan aan toe te voegen dat het oosters-orthodox idee is dat de vervolmaking van de mens vrolijk doorgaat, ook in het hiernamaals.

Pasen: nu zelf als kerkganger

Gevraagd naar de betekenis van Pasen voor de pastor zelf geeft hij stellig aan:’Pasen is het feest van het leven par excellence. Leven waar je het niet meer had verwacht. Leven waar het eigenlijk niet meer leek te kunnen. Pasen is voor mij belangrijk. Ik vind het ieder jaar indringend om de verrijzenis van Jezus uit de dood in de Paasnacht te vieren, met veel licht in een verheffende liturgie.

Dit jaar heb ik de kans om twee keer Pasen te vieren. Komende zondag is het 'katholiek Pasen', zoals men hier zegt, dan vieren de katholieken en de lutheranen Pasen. Een weekje later viert de Russisch-orthodoxe kerk Pasen. De orthodoxe kerk leeft volgens de Juliaanse kalender, de kalender die in het Westen in de 16de eeuw werd ingeruild voor de Gregoriaanse kalender. Ik verheug me erg op de beide 'Pasens'. Het klinkt misschien paradoxaal, maar ik ben wel blij dat ik dit jaar gewoon als kerkganger kan deelnemen aan de vieringen en dat ik eens niet alles op alles hoef te zetten om zoveel mogelijk vieringen mogelijk te maken. Dit jaar is ook een beetje een jaar van een pas op de plaats.’

Foto Bij de Neva.