,,Kinderen zetten soms hele stappen, daar krijg ik energie van!”

ELAHUIZEN - Sinds dit voorjaar heeft Tiertsje Smink haar eigen coach praktijk voor kinderen, jongeren en ouders. Ze helpt hen bij onder andere bij gedragsproblemen en scheiding.

Een fris witte houten trap in de schuur van de boerderij leidt me naar een royale praktijk, waar het uitzicht over de landerijen prachtig is. Aan haar werktafel vertelt Tiertsje Smink over haar passie: het coachen van kinderen. ,,Jaren geleden deed ik de opleiding Sociaal Pedagogische Hulpverlening. Ik liep stage als schoolmaatschappelijk werkster, en kreeg daar later een vaste baan in. Ik hielp kinderen en jongeren van 6 tot en met 18 jaar. Ik kreeg allerlei vragen van ouders en kinderen, maar het traject was maar kort. Bij langduriger problemen verwees ik ze door naar een kindercoach. Ik kreeg zelf kinderen en ik hielp mijn man op de boerderij, daarom stopte ik met werken. Ik begon toen met de opleiding tot kinder- en jongerencoach. Om voor mezelf te beginnen en zelf het coachen te kunnen doen.”

Psycho dynamica

Tiertsje volgde een opleiding in Scherpenzeel, aan de Academie voor psycho dynamica. Het was een prettige omgeving waar ze haar eigen thema’s kon doorwerken. Soms had ze twee dagen achter elkaar les, dan weer een dag met de nodige intervisies. ,,Je werkt met emoties, lijf en geest”, legt ze uit. Die drie facetten zijn onlosmakelijk van elkaar. Op dit moment volg ik nog een eenjarige opleiding voor Systemisch Werk en Familieopstellingen. Ieder mens zit in een bepaald familiesysteem, je kunt ouders niet los van kinderen zien en omgekeerd. Als ik kinderen wil helpen, moet de motivatie van ouders er ook zijn. Ouders of jongeren nemen contact met me op en dan volgt er een kennismaking. Dan bepalen we wat er speelt en vervolgens zetten we een traject uit. Het is erg belangrijk dat er een wederzijdse klik is. Ouders en kinderen komen met diverse problematiek bij mij. Dat kunnen sociale emotionele of gedragsproblemen zijn. Angsten, problemen na een echtscheiding, een trauma, pesten. Soms kan ik ook het contact met school zoeken, mocht dat gewenst zijn.”

Houten poppetjes en klei

Om kinderen de mogelijkheid te bieden zich goed te uiten, heeft Tiertsje een aantal basisdingen die ze kan inzetten tijdens de sessies. Zo werkt ze bijvoorbeeld met houten poppetjes, klei en verf. ,,Maar ook speciale kaartjes met spreuken erop en knuffels”, vertelt ze. ,,En wil het praten of tekenen echt niet, dan trekken we de laarzen aan en gaan we de stal in. Het is mooi dat ik dat hier thuis zo kan doen. Verder kijken we vooral naar wat er wel leuk of goed is, van daaruit werken we dan aan het ‘probleem’. Werken met kinderen is echt anders dan met volwassenen. Kinderen zijn nog zo bij hun pure gevoel. Daarnaast zijn ze heel veerkrachtig. Er is soms echt veel nodig om ze te helpen, maar ze zetten soms hele stappen. Daar krijg ik energie van! Ik kijk goed naar wat er bij welk kind goed past. Door een kind te laten voelen wat het allemaal kan, zet je het in zijn of haar kracht.”

Moderne tijd vraagt veel van kinderen

De moderne tijd vraagt veel van kinderen. ,,Daar moeten we wat mee”, zegt Tiertsje. ,,Ik vind dat er veel op kinderen afkomt. Kinderen hebben het druk. Waar zijn we mee bezig? Ze krijgen veel informatie op zich af. Echt lijfelijk bezig door buiten te spelen zijn ze veel minder. Dat kan bepaalde klachten verergeren, net als bij pubers. Ik vind pubers heel leuk. Ik heb een poosje stage gelopen bij de Wyldemerk, daar werkte ik ook met ze. Ze hebben veel in hun mars. Als je ze prikkelt kunnen ze zelf veel doen! Het coachen van kinderen, jongeren en ouders draait allemaal om inzicht. En daar hoort ook bij dat je in het leven niet alles kunt oplossen. Als ze inzien hoe het werkt, is de situatie de volgende keer makkelijker. Dan is het kwartje gevallen.”

Voor de toekomst hoopt Tiertsje dat genoemde doelgroepen haar weten te vinden. Om meer bekendheid te krijgen gaat ze langs scholen en huisartsen. ,,Ik hoop echt dat kinderen en ouders zeggen: ‘Dank je, hier hebben we wat aan gehad.’ Dat geeft mij het gevoel van: ‘Yes, we hebben toch die verandering kunnen maken.’”

Amanda de Vries