‘Kom op dansen, opstaan allemaal’

RIJS De wat hoge klanken van de Malinese zanger Zoumana Diarra weerklinken zondag in de prachtige teatertun in Rijs tijdens het Colorful Summer Festival. Voor sommige bezoekers is dat even wennen, want het is wellicht niet de meest gangbare muziek. De griot die onder andere voorouders bezingt, kent een grote bekendheid in eigen land en is in Nederland betrokken bij talloze etnische en multiculturele muzikale projecten.

En omdat dit nu eenmaal anders dan anders is, is dat is nu juist ook waarom Podium Gorter dit nieuwe festival organiseert samen met de Teatertun en met behulp van Streekwurk. ‘We zijn best een beetje eigenwijs en willen ook wel eens iets anders aanbieden. Zodat mensen ook in aanraking komen met kunst en muziek die wellicht wat minder gangbaar is,’zegt Anne Herrema van Podium Gorter daarover. Bovendien is dit nieuwe intiatief nog een voortvloeisel van Leeuwarden Culturele Hoofdstad. ‘En dat betekent ook dat we steun krijgen van Streekwurk. Met die hulp is het financiële risico ook minder groot.’

Gewoon een mooie dag

Zes bands brengen de kleurrijke zomer naar Gaasterland. Want het is niet alleen maar bedoeld om mensen kennis te laten maken met muziek die ze mogelijk nog niet kennen: het is ook bedoeld om gewoon lekker te eten, te drinken, te dansen en te genieten van het mooie weer. En eten, drinken (ook veel non-alcoholische drankjes gelukkig) en mooi weer, dat is er allemaal.

De programmering is volgens Herrema zo opgezet dat er voor iedereen wel iets bij zit. En er staat ook regionaal talent on stage. Vanzelfsprekend de Bouba Band met Bouba Keita uit Balk en verder bestaande uit Johan Keus, Kees Romers, Vincent Knaven, Wytze van der Meer. Maar ook Babs Kakaza, de Zuid-Afrikaanse zangeres die om de hoek in Koudum woont bezingt in haar prachtige rode jurk in diverse talen leven en liefde.

Toeval

De komst van het duo Kerchanga dat Afrikaanse en Caribische muziek maakt kent een bijzondere aanloop. Herrema was met zijn vrouw in hun geliefde Zuid-Frankrijk waar het duo optrad. Hij kocht een CD van ze, maakte een praatje met ze en dat was het. ‘Maar toen kwam ik ze in een andere stad weer tegen. Toen wist ik, daar moeten we wat mee.’ Hij is dan ook blij dat het duo op de planken in Rijs staat. En de fotograaf van de Balkster Courant ontdekt in hun toegankelijke muziek zijn eigen moedertaal, het Mandinka. Als de zangeres dan ook nog onvervalst een lied van Sona Jobarteh inzet, een groot zangeres in Gambia is hij in ieder geval helemaal om. Maar het duo brengt ook heerlijke carabische muziek dat soepel in het gehoor ligt. In de beschrijving stond het mooi aangegeven: ‘De groove van de N'goni, loops van de gitaar, een mespuntje beatbox en vocale harmonieën. Kerchanga is een verkenning van het Afrikaanse continent, van de rivier de Niger naar het Kenia van de fifties, ritmes van Zimbabwe aan de kusten van Afro-Senegalese geluid, gladheid van Angola en de kruiden van la Réunion en Haïti. De smeltkroes van beatbox, loops, gitaar, ngoni en zang.’ En dat is het allemaal.

Kom dansen, bewegen is goed

Hoewel Zoumana Diarra voor velen wat wennen is, steelt zijn wingman meerdere malen de show. Niet alleen door zijn muziek, maar vooral door de oproep om te gaan dansen. De man in prachtig Afrikaans kostuum begrijpt niet hoe het publiek kan blijven zitten bij zoveel moois. ‘Iedereen opstaan,’roept hij vol verve een aantal keren en ook als zijn eigen band al lang weer uitgespeeld is. ‘Kom bewegen. Opstaan, opstaan.’ Het zorgt er niet meteen voor dat alle bezoekers de benen en armen losgooien, maar er ontstaat toch wel enigszins een dansbeweging. En een wat ouder echtpaar steelt absoluut de show, omdat ze bij bijna elk muziekstuk de dansvloer bespelen.

De dag wordt afgesloten met de geweldige reggaeband Rebel Jam. Rebel Jam is een roots reggae band onder leiding van de charismatische bandleider, gitarist en leadzanger Robby Pinas. De band speelt zowel eigen materiaal als covers van reggaelegendes zoals Bob Marley, Peter Tosh en Justin Hinds.

Podium Gorter gaat nu het eerste festival achter de rug is kijken of het volgend jaar of het jaar erop een vervolg krijgt of dat het dingen gaat bijschaven. ‘Zeker is wel dat we een aanvulling willen zijn op het bestaande aanbod. Dat we ons willen onderscheiden op bepaalde punten, naast de reguliere optredens waarvan we weten dat ze veel publiek trekken. We waren uitgegaan van 150 tot 200 bezoekers, maar de teller staat daar op dit moment onder.’ Het minimale aantal gekleurde mensen valt wel op. In de toiletten spreek ik daarover met een paar dames uit Afrika. ‘Je hebt hier niet zoveel mensen uit bijvoorbeeld Afrika of de Cariben. Meer in grote steden,’zeggen ze daarover. Maar het zou wel leuk zijn vinden ze, als er toch meer mensen naar zo’n feest zouden komen. Podium Gorter kan zich indenken dat ook het AZC de volgende keer een uitnodiging krijgt. ‘Maar daar moeten we dan wel een goede manier voor vinden. Het kan niet zo zijn dat alle andere bezoekers 17,50 euro betalen en bewoners van het AZC niks of veel minder. ‘

Meintje Haringsma