Dirigente Pauli Yap over ‘haar’ jubilerende Warnser Bach Ensemble

WARNS Het Warnser Bach Ensemble bestaat twintig jaar. Dat wordt dit jaar gevierd met optredens in Heerenveen en Bolsward. De koorleden en dirigent zijn volgens oprichter en dirigent Pauli Yap (51) in de loop der tijd steeds beter op elkaar ingespeeld geraakt. ,,Zo snel als we het nu in elkaar kunnen zetten en kunnen zeggen: nou, dit klinkt wel heel aardig; twintig jaar geleden hadden we dat nog niet zo snel kunnen doen.”

Yap, geboren in Utrecht, groeide op in Nijmegen. Van haar moeder - ‘een zeer liefhebbende amauteurpianist’ - leerde ze de eerste kneepjes van het pianospel op een elektrisch orgeltje in huis. ,,Ik was de jongste van vier. Ze heeft het bij ons alle vier geprobeerd.” Voor Yap bleek het een succes. Er kwam een piano in huis en ze kreeg echte les. ,,Ik ging al touwtjespringend naar pianoles.”

Haar eerste ervaring met dirigeren was in Nijmegen. Daar was ze door een oud-pianodocent ‘als broekie van achttien’ gevraagd om te komen zingen in een amateurkoor dat de docent dirigeerde. Al snel begeleidde ze tijdens ‘stemgroeprepetities’ koorleden op piano. ,,Toen kwam er een moment dat de dirigent zei: ik ben wat later. Zou jij als ik er nog niet ben willen beginnen? Ik had nog geen mesjogge van dirigeren.” Terwijl de dirigent na verloop van tijd stilletjes binnensloop en zich verschanste achter een pilaar, dirigeerde Yap de hele repetitie tot aan de pauze.

,,Ik heb daarna redelijk snel de smaak te pakken gekregen.” Bij haar piano-studie aan het conservatorium in Arnhem miste ze ‘het sociale ook wel een beetje’. ,,Met piano zit je vaak alleen, dus ik heb me opgegeven voor het bijvak koordirectie.” De docent daar vond dat beslist een goed idee, want al snel liet hij Yap blijken dat ze van koordirectie haar hoofdvak moest maken. ,,Hij zei: je hebt er wel talent voor. Het is zonde als je er niks mee doet.”

Inmiddels woont ze in Hemelum, maar voor de liefde verhuisde ze in 2000 van Gelderland naar Warns, waar ze ging samenwonen met componist en dirigent Hoite Pruiksma met wie ze getrouwd is. ,,Ik hoorde daar verhalen van muziekliefhebbers die helemaal vanaf daar afreisden naar Leeuwarden en Groningen of zelfs Amsterdam om een concert op hoog niveau mee te maken. Ik dacht: waarom zou het hier niet kunnen? In een Fries plattelandskerkje op hoog niveau Bach uitvoeren waar de buurvrouw ook heen kan. Ik wilde de grootsheid van Bach verbinden aan de intimiteit van Warns, van Friesland.’’

Het Warnser Bach Ensemble speelt ieder jaar in een weekend een paar concerten. De repetities beginnen in januari, de uitvoeringen zijn in februari. ,,We komen in een compacte periode bij elkaar en repeteren dan heel intensief met elkaar.” Op het laatst sluiten de ingehuurde (professionele) musici zich aan bij het koor dat dit jaar bestaat uit zo’n 25 zangers. ,,Vanwege het jubileumconcert komt dit jaar het hele barokorkest Concerto d’Amsterdam. Dat zijn twintig man. Meestal hebben we een groep van tien instrumentalisten.”

Hoewel het ensemble eigenlijk een projectorkest is en slechts een korte periode per jaar bij elkaar is en dan weer uiteen valt, komen dezelfde leden vaak terug. ,,Negentig procent zie je het volgende jaar weer.” De zangers en zangeressen zijn ongeveer tussen de veertig en zestig jaar oud.

Tijdens het jubileumconcert voert het ensemble Magnificat van Bach uit. ,,Er zijn niet veel musici die Bach verfoeien. Zijn muziek is zo geniaal, het is zo mooi.” In het bijzonder geldt dat voor het Magnificat, vindt Yap. Volgens haar is het een ‘zeer meesterlijk’ en ‘virtuoos’ stuk. ,,Dat doe je niet zomaar, maar het is een feest om het met deze groep goede zangers te doen.”

Bij het dirigeren van de groep speelt ‘het sociale’, waarvoor ze zich tenslotte in haar studententijd mede inschreef voor het bijvak koordirectie, volgens Yap een grote rol. ,,Die noten, dat is maar droog. Dat is maar papier. Je moet er met zijn allen wel leven in blazen. Daarvoor ben je sociaal bezig,” zegt ze.

,,Dirigeren is een heel raar beroep. Het is gewoon gebakken lucht. Ik ben de enige die geen geluid maakt. Je moet de mensen begeleiden en verleiden om met elkaar muziek te maken. Dat is een sociaal proces. Dat is heel erg interessant en leuk. En soms is het ook vreselijk, dan speel ik piano: heerlijk even niemand aan mijn hoofd en als het fout gaat is het mijn eigen schuld.”

De concerten zijn 8 en 9 februari in respectievelijk de Trinitaskerk in Heerenveen en de Martinikerk in Bolsward. Behalve het Magnificat spelen koor en orkest, dat met authentieke barokinstrumenten speelt, onder meer een aantal cantates van Bach. Yap is behalve van het ensemble ook dirigent van het Toonkunstkoor in Heerenveen en de Oratorium Vereniging in Bolsward.