„Ik voel me totaal onmachtig”

BALK De Balkster Courant kreeg van de 83-jarige mevrouw Van der Loo-Faber die in Talma Hiem woont, een briefje waarop ze aangaf dat ze met hulp van iemand buiten altijd haar rekeningen betaalt. Daaronder was ook de rekening van de Balkster Courant. Maar die hulp mag nu niet meer bij haar komen.

En toen lag er al een tweede aanmaning op de mat. Het telefoonnummer onderaan de acceptgiro bleek niet bereikbaar. En in de brief ook nog de opmerking dat iemand wordt aangemerkt als wanbetaler als hij of zij niet tijdig betaald. Dat schoot in het verkeerde keelgat en daarom klom ze in de pen. Omdat ze niet als wanbetaler te boek wil staan en zo’n opmerking ook niet heel aardig is. Maar ook omdat ze gewoonweg niet kan betalen, omdat ze niet weet hoe dat via de computer moet. En of dat dus later betaald mag worden. En omdat het daarmee leek alsof niemand wist van de Coronacrisis.

Totaal onmachtig

„Ik voel me totaal onmachtig in deze situatie,”zegt ze desgevraagd over het feit dat ze het verzorgingshuis niet uit mogen. Over de verzorging hebben ze overigens helemaal niets te klagen in het huis. Die doen alles in hun macht om er voor te zorgen dat de bewoners het toch zo leuk mogelijk hebben en organiseren van alles en nog wat. Maar samen eten is er tegenwoordig bijvoorbeeld niet meer bij. Dat mag niet meer. Koffiedrinken nog wel, dus dat is een lichtpuntje in de dag. „Maar ik was gewend om iedere dag een half uur te wandelen. Of mijn eigen boodschapjes te halen. Dat is nu allemaal weggevallen.” Niet dat ze het niet eens is met de maatregelen, want de teugels te snel laten vieren is denkt ze ook niet goed. „Nee, dan zijn we misschien heel snel weer terug bij af. Maar het zijn op deze manier wel heel erg lange dagen.”

Dat er helemaal geen Corona is in het verzorgingshuis maakt het misschien wel des te moeilijker. En dat ook Friesland zo weinig gevallen kent, maakt het ook wel wat ingewikkeld vindt ze. „Ik kan niet wachten tot ik mijn boodschapjes weer kan doen. We hebben hier wel een winkeltje hoor waar je de noodzakelijke producten kunt kopen. Maar voor die lekkkere tablet chocolade bijvoorbeeld moet ik proberen iemand anders te vinden die dat voor me haalt.” Ook mist ze het loopje naar de bloemist. Daar ga ik normaal gesproken heel vaak naar toe en dat mis ik echt heel erg.”Ja, dus eigenlijk die heel praktische dingen.”

Optreden zonen

En dat ze haar kinderen niet mag zien is natuurlijk ook iets wat haar dwars zit. „En dan heb ik nog het geluk gehad dat mijn zonen Luc en Bert hier al 4 keer hebben opgetreden. Mijn jongste is professioneel muzikant en kwam dan voor ons allen muziek maken. Liedjes van Herman van Veen bijvoorbeeld. Of in een rijtuigie. Dat gaf me dan wel een glimlach van oor tot oor. En bij de gratie mocht ik dan even in de open deur staan als zij kwamen. Maar ik mag niet naar ze toe. Ik moet op afstand naar ze kijken en luisteren. Dat is heel moeilijk.”

Meintje Haringsma