‘Zelfbeschikking vrouwen blijft actueel’

Ank Dijkstra (72) surft volop mee op de feministische golfbewegingen. In deel een van de zomerserie van Discriminatie Meldpunt Tûmba vertelt ze over haar inzet voor emancipatie.

Ze heeft net gekeken naar de Netflix-documentaire over het misbruikschandaal van Jeffrey Epstein. ,,Die hele MeToo-beweging laat zien dat er nog steeds werk te doen is als het gaat om de positie van vrouwen’’, stelt Ank. De oud-medewerker van Tûmba is nog altijd bevlogen over vrouwenzaken.

Ontslagen

,,Het hoort bij mijn leven. Toen ik in 1972 ging trouwen, werd ik ontslagen bij de school waar ik werkte. Als getrouwde vrouw werd je geacht een gezin te stichten en daar paste geen baan bij. Ik was zó verontwaardigd. Twaalf jaar later, na mijn scheiding, kwam ik via een feministische zelfhulpgroep in het emancipatiewerk terecht. Want overal ter wereld waren vrouwen bezig voor zichzelf op te komen. Daar hadden we elkaar én de politiek bij nodig.’’

Hoogtepunt was voor Ank de Wereldvrouwenconferentie in 1995 in Beijing; georganiseerd vanuit de Verenigde Naties. ,,Het Vrouwenproject China waar ik vanuit het toenmalige COS aan werkte – de voorloper van Tûmba – was voor mij heel belangrijk. Het was een kans om bij te dragen aan iets groots.’’

Workshops

,,In diezelfde zomer organiseerden wij in de Prinsentuin in Leeuwarden een festival in de aanloop naar de VN-conferentie in Beijing. In tenten gaven we workshops over de sociale positie van vrouwen, hun gezondheid en de aanpak van geweld tegen vrouwen. Er kwamen veel mensen op af, vrouwen en mannen van alle leeftijden. Mede op basis van dit festival hebben we aanbevelingen gedaan die via politiek Den Haag zijn ingebracht op de Wereldvrouwenconferentie.’’

Ank was aanwezig bij de schaduwconferentie in China, waar duizenden vrouwen vanuit de hele wereld naartoe kwamen. ,,Dat heeft grote indruk op me gemaakt. Al die verschillende vrouwen, vanuit allerlei culturen, die allemaal gezien en gehoord mochten worden. Sommigen kwamen uit landen waar vrouwen echt nog onderdrukt werden, maar we beseften dat ook in westerse landen vrouwen vaak nog te weinig hun plek durfden in te nemen. Zelf ben ik tijdens die actieve jaren volop gegroeid en gevormd. Ik vond het best spannend om vanuit Fryslân naar Den Haag en het buitenland te reizen, maar voelde dat het nodig was. Om te gaan staan voor mezelf én voor andere vrouwen, waar ook ter wereld.’’

Thuisbasis

Fryslân bleef haar thuisbasis. Vanuit woongemeenschap De Gouden Bal in Leeuwarden, waar Ank deel van uitmaakt, vertelt ze: ,,Mijn eigen dochter en kleindochter leven in een andere maatschappij dan ik destijds. Nu is het hier gelukkig heel gewoon dat moeders werken. Ook zien meisjes vaker voorbeelden van vrouwen op belangrijke posities, al zijn het nog (te) vaak mannen die de macht hebben.’’

,,Jonge vrouwen van nu hebben met andere uitdagingen te maken dan wij destijds. Neem het schoonheidsideaal en de impact van sociale media. Toch zie ik dat vrouwen in allerlei sectoren – van kunst tot politiek – zich juist online stevig weten neer te zetten. Mooi om te zien, want het recht op zelfbeschikking voor vrouwen blijft een actueel thema: nee durven zeggen en vooral je eigen keuzes maken.’’

Discriminatie melden of behoefte aan voorlichting? Kijk op www.tumba.nl

Tekst: Amber Boomsma