Tineke Landman mocht met pensioen, maar bleef tot vakantie op school De Fluessen

OUDEGA De 66-jarige Tineke Landman uit Kolderwolde had vorige week haar laatste werkweek op De Fluessen in Oudega, de school waar kinderen uit Elahuizen, Oudega en Kolderwolde naar school gaan. Ze werkte door tot aan de vakantie, maar had eigenlijk al eerder met pensioen mogen gaan. “Maar ik ben tot het einde gebleven,” vertelt ze daar over.

Ruwweg 40 jaar stond ze voor de klas. Eerst in Balk 5 jaar. “Toen was de kleuterschool nog apart en zaten de kleuters nog niet op de basisschool.”Toen ze zwanger werd stopte ze met werken. Ze kreeg 4 kinderen, maar was redelijk snel weer aan het invallen. „Zo deed ik vervanging bij zwangerschapsverlof in Hemelum en Elahuizen.”

Vervolgens kwam er in Elahuizen een baan vrij bij de kleuters en solliciteerde ze daar op. Ze kreeg de positie en werkte er 15 jaar. “En toen kwam de fusie met de school in Oudega. Ik heb toen nog weer 5 jaar aan de Fluessen gestaan. Mijn laatste 20 jaar heb ik daar dus les gegeven.”

Specialiteit

Haar specialiteit was groep 1 en 2 en dat ging eigenlijk altijd in combinatie omdat de groepen apart te klein waren. In Elahuizen werd daar op het einde trouwens ook groep 3 aan toegevoegd, omdat de leerlingenaantallen nog kleiner werden. `Maar ik heb ook wel ingevallen bij de bovenbouw. Als de directeur zijn administratiemiddag had, stond ik voor de hogere klassen.”

Op de vraag hoe ze in het beroep terecht is gekomen antwoordt ze dat het beroep van juf haar altijd heeft getrokken. “En in die tijd had je natuurlijk ook veel minder keuze in beroepen. Je ging of in een winkel werken of op kantoor of je ging voor de klas staan. Zoveel keuze als er nu is, was er toen helemaal niet.”

Omgaan met kinderen

Het omgaan met kinderen en ze iets leren vond ze echter prachtig, dus de keuze was dan ook snel gemaakt. Ze volgde de kleuterkweek zoals dat in die tijd nog genoemd werd. Een gedegen opleiding waarin alles aan bod kwam om kinderen goed te begeleiden. `Waarbij we eerst heel veel les moesten geven en we de opbouw in taal, rekenen, lezen en andere vakken tot in de puntjes leerden. Maar waarbij we ook heel veel leerden over het jonge kind en tot welk niveau we elk kind konden laten komen.“

Uitdaging

Ze noemt het een uitdaging om voor elk kind uit te zoeken wat het beste voor hem of haar was of is. “Een kind dat moeilijkheden met leren had bijvoorbeeld kon je in goed contact met de ouders vaak heel goed opvangen. Mijn standpunt is altijd geweest dat je samen met de ouders en de school zo goed mogelijk onderwijs moest aanbieden. En eigenlijk is dan elk kind wel een uitdaging.” Zelf was ze altijd van de regels en de regelmaat. “Het ene kind had daar wat meer behoefte aan dan het andere, maar ik merkte wel dat de meeste kinderen het fijn vinden wat er gaat gebeuren. Dat is mijn stijl van lesgeven dan ook altijd wel geweest.”

Fusie

De meest bijzondere tijd vond juf Tineke de fusie tussen de school in Oudega en Elahuizen. “Hoe we met ouders, leerkrachten en de kinderen tot een nieuwe school zijn gekomen, is echt bijzonder.” Maar in het lijstje opvallend leuk staan ook haar verjaardagen. “Ik ben in oktober jarig en nam de kinderen dan vaak mee naar het bos. In de herfst verandert er natuurlijk altijd heel veel en ik vond het leuk om het feestelijke dan te combineren met educatie. Vaak zette ik een speurtocht uit, maar we deden ook wel het Kabouterpad of het Paddenstoelenpad. ”

Vrijdag was haar laatste schooldag en een week daarvoor werd ze op school verrast door leerkrachten en leerlingen. “Heel onverwacht. Iedereen had het stil weten te houden. Zelfs mijn kindertjes uit de groepen 1 en 2. Sommigen lieten zich wel eens ontvallen dat ze een tekening voor me aan het maken waren, maar dat was het dan ook. En ook mijn eigen kinderen die erbij waren, hebben het geheim weten te houden.”

Raar jaar

De verrassing was des te groter omdat ze niet verwacht had in dit vreemde jaar dat er uberhaupt iets georganiseerd ging worden. “Het was een raar jaar. Eerst mochten de kinderen helemaal niet naar school en brachten we ze werktasjes thuis. Toen mochten ze de helft van de tijd weer komen. Gelukkig mocht het op het einde weer helemaal. Dat geeft toch wel een fijne afsluiting .”

Onverwacht afscheidsfeest

Op haar afscheid hadden alle groepen een rol. “Het werd buiten gehouden zodat we afstand konden houden. De bovenbouw had stukjes ingestudeerd en de kinderen van de school uit Elahuizen vroegen me allemaal wat ik nog van ze wist. Gelukkig was dat nog heel veel. Tussendoor waren nog andere kleine opvoeringen en toen kwam de middenbouw. Die had het vooral over de boerderij. Mijn man is veehouder en voor hen is dat altijd een interessant onderwerp geweest.” Vervolgens kwamen de kleuters haar een eerbetoon brengen in de vorm van een liedje. Ook waren er bloemen, een fotocollage en later gingen de leerkrachten Pitch en Putten en lekker eten.

Afgelopen vrijdag was dan echt de laatste dag. “Maar op de een of andere manier leef je daar toch naartoe. We sluiten het schooljaar samen met de andere leerkrachten af met een lunch. Ook dat vind ik fijn, omdat er meerdere collega´s zijn die weggaan. Dan kunnen we dat met z´n allen op die manier ook delen.” En vervelen zal ze zich niet, zo weet ze. “Ik houd van tuinieren, van fietsen en lopen en ik ga 1 dag in de week op mijn beppesizzers passen. En als de school me nodig heeft, dan ben ik er ook altijd voor ze. Daar kunnen ze op rekenen.”

Meintje Haringsma