Tien jaar Buurtzorg Gaasterland: ,,Dit werk geeft zoveel plezier!”

BALK Aanstaande zondag is het tien jaar geleden dat Buurtzorg Gaasterland werd opgericht. De organisatie waarbij de zorg voor de cliënt nog altijd centraal staat, begon met een handjevol medewerkers. Inmiddels zijn er in Gaasterland vier teams die allemaal enthousiast en betrokken hun werk doen.

‘Vrijdag Visdag’ geldt ook voor Buurtzorg Gaasterland, het interview dat tijdens de lunch plaatsvindt in het kantoor in de voormalige bibliotheek, gaat gepaard met voor ieder een heerlijke portie kibbeling. Met saus. Eerst wordt er gegeten – ‘’anders wordt het koud’’ – daarna steken wijkverpleegkundigen Siepie Groenhof, Gerda de Kleine en Anneke Witteveen van wal. ,,Op 1 november 2010 ben ik met vier collega’s Buurtzorg Gaasterland gestart”, vertelt Siepie. ,,We werkten allemaal als wijkverpleegkundigen in de thuiszorg, maar dachten dat die anders kon. Een klein team, 24-uurs zorg en dat zeven dagen per week.

Het aantal cliënten liep meteen al behoorlijk op, dus al snel kwam er meer personeel. Na anderhalf jaar waren we al toe aan een tweede team. Inmiddels zitten we sinds 1 september van dit jaar op vier teams, allemaal met negen a tien personen. We willen de teams absoluut niet groter maken, want dan gaat het persoonlijke eraf.” Gerda: ,,Iedereen in het team is gelijk, en ieder team is ook zelfsturend, en doet het op haar eigen manier. Ook neemt ieder team haar eigen personeel aan. Onderling wisselen de teams eigenlijk nooit elkaars personeel uit, dan moet er wel een noodsituatie zijn.”

,,Het is fijn dat mensen altijd dezelfde gezichten zien, dat geldt zowel voor de cliënt als voor ons”, vult Anneke aan. ,,We doen allerhande soorten zorg, en werken daarbij veel samen met onder meer huisartsen, praktijkondersteuners, fysiotherapeuten en ergotherapeuten. Daarnaast zijn we ook ‘achterwacht’ voor onder andere Talma Hiem en boerderij Kleurrijk in Oudemirdum, voor medische technische handelingen.”

Sinds zes jaar is er ook een speciale wandelclub, bestemd voor mensen die in beweging willen blijven of contacten willen. De wekelijkse wandeling start vanaf het kantoor en wordt afgesloten met koffie. Daarnaast is er een keer per maand ook een koffieochtend voor cliënten. Bewegen en sociale contacten, het is een mooie combinatie. Maar helaas wordt er al een tijd niet meer gewandeld, vanwege Corona. ,,En dat is heel jammer”, aldus Siepie. ,,Veel mensen zijn eenzaam door de crisissituatie, in het voorjaar kwam het mooie weer er nog aan, maar nu staan de donkere dagen voor de deur. Mensen vinden het spannend, zijn bang. Daarom is het ook zo belangrijk dat wij als verpleegkundigen heel persoonlijk en dichtbij de mensen staan. Je kent ieders verhaal, en je hoort inmiddels bij de familie.”

Geen knuffels, geen arm

,,We treffen als collega’s elkaar nu veel minder, omdat we maar met vier personen op kantoor mogen zijn”, zegt Anneke. ,,Maar via intraweb houden we alle rapportages bij, en zo weet je als je op route gaat wat de ander in zijn of haar dienst is tegengekomen.” ,,De cliënt staat altijd centraal”, vertelt Gerda. ,,En wij als wijkverpleegkundigen bepalen zelf waar we behoefte aan hebben, als het om vakkennis en nieuwe ontwikkelingen gaat. Onze deskundigheid neemt toe. Binnen de teams hebben we verschillende ‘aandachtvelders’, denk aan dementie, palliatieve zorg en wondzorg. Wij hebben korte lijnen en werken in een organisatie met veel vertrouwen.” Siepie: ,,En we zeggen het ook als iets niet gaat, wij voelen ons super verantwoordelijk.”

Toen in maart Corona ook in Gaasterland op de deur bonkte, vroeg het personeel zich af wat er gebeurde. ,,Mondmaskers dragen”, dat was het advies aan ons”, herinnert Siepie zich. ,,En het mooie was: van alle kanten kwamen er mondkapjes, door diverse mensen genaaid. Er was zelfs een hele wasstraat voor de mondkapjes! Tot juni werd er veelvuldig gebruik van gemaakt. Daarna werd het een stuk rustiger, en nu zitten we weer in een zeer zorgelijke situatie, maar gelukkig kennen we weinig ziekte onder het personeel.” ,,Het is echt geen fijne tijd”, vindt Gerda. ,,Geen knuffels, geen arm om iemand heen, geen bakkie koffie drinken met een cliënt. Je probeert het beste er van te maken en er voor de mensen te zijn. Dat hebben we allemaal als doel, en dat geeft veel voldoening. Dit werk geeft zo’n plezier!”

De toekomst ziet er rooskleurig uit voor Buurtzorg Gaasterland, maar het vinden van goed personeel is wel een probleem. Op advertenties komen weinig mensen af en organisaties en instellingen vissen allemaal uit dezelfde vijver. Soms laten mensen zich omscholen voor de zorg, of meldt personeel zich met ‘oude’ diploma’s. Maar zij kunnen heel goed terecht bij Buurtzorg Gaasterland. Graag zelfs! Dan zijn ze wel bevoegd, maar niet bekwaam, maar daar kan aan gewerkt worden. Siepie tot besluit: ,,Ons werk is afwisselend, we helpen mensen die chronisch ziek zijn, maar ook die tijdelijk zorg nodig hebben. Bijvoorbeeld na een operatie aan een heup of knie. En niet alleen ouderen, ook kinderen kunnen rekenen op onze zorg. We maken mensen zelfstandig. Zelfredzaamheid is belangrijk, cliënten kunnen vaak meer dan ze zelf denken.”

Amanda de Vries