Mercy Aquaa uit Woudsend leidt iedereen om de tuin in RTL4 programma

WOUDSEND Kan ze wel zingen of is wat er uit haar keel komt zo vals als een kraai? Om die hamvraag draaide het afgelopen donderdag in het RTL4 programma I Can See Your Voice. Mercy Aquaa uit Woudsend bewees zowel panel als Danny de Munk als een fan van De Munk dat ze er allemaal naast zaten. Iedereen dacht dat de 24-jarige studente fotografie een stem als een klok had. Maar toen ze haar deel van `Ik voel me zo verdomd alleen` inzette, bleek al snel dat ze niet die gouden keel had die zij allemaal van haar verwachtten.

Het was overigens al bijna een jaar geleden dat de dame uit Woudsend zich had opgegeven voor deze show. `Ik zat wat op facebook te kijken in bepaalde groepen voor figuranten en acteurs en las toen dat ze mensen zochten die juist niet konden zingen. He, he, dacht ik. Eindelijk een spelshow waar ik ook aan mee kan doen. ` Ze gaf zich dus op, maar toen kwam corona ertussen. Eigenlijk was ze de hele show alweer vergeten toen ze alsnog een oproep kreeg. `Het was juni-juli en ik twijfelde toen heel erg. Er was corona. Ik moest ervoor naar Amsterdam wat me aardig wat geld kostte met het openbaar vervoer. Dus eigenlijk twijfelde ik wel om te gaan` Ze ging uiteindelijk toch en maakte er een weekendje Amsterdam van.

Tijdens haar auditie dachten mensen allemaal dat ze juist wel kon zingen. En dat had vooral te maken met de performance die ze neer zetten. Haar kleding, haar make-up en haar houding, maakten dat iedereen dacht dat ze gepokt en gemazeld was in de showbizz. ´Dat gaf me natuurlijk wel een wauw gevoel,` zegt ze daarover. Tijdens die auditie moest ze liedjes playbacken en werd gekeken hoe ze er bij stond. De mensen voor wie ik auditie moest doen waren gelijk super enthousiast. Waardoor ik het idee kreeg dat ik misschien wel door zou zijn. Met wat ze moest zingen had ze nog wel wat moeite. `Het was wel behoorlijk cliché, maar ik kon gewoon mijn mening kwijt over bepaalde liedjes we keken er samen als team na, wat goed bij mij zou passen.

Na mijn auditie belden ze mij op een gegeven moment we op dat ik door was. Ik was super blij met dat nieuws, samen met mijn vriend Alex gingen we in Amsterdam naar de Tony chocolonely bar om het te vieren. Mijn vriend was gelijk heel enthousiast alsof hij het gevoel al had dat ik zou gaan winnen.

De eerste dag kreeg ze coaching, houdinglessen, kledingadviezen en kreeg ze verbazingwekkend genoeg ook zanglessen. `Ze wilden wel dat je wist hoe zoiets werkt.` Er werden bovendien promotiefilmpjes opgenomen en de sfeer binnen het team vond Mercy superleuk. `Achter de schermen werkt een super jong team van allemaal jonge mensen met je. Dat was heel leuk om mee te maken. Veel van hen waren ook student en omdat ik zelf ook student fotografie ben, hadden we veel gemeen.` Ook leerde Mercy hoe het allemaal in zijn werk gaat bij zo´n programma. `Interessant om mee te maken. Achter de schermen zou ik ook wel willen meewerken aan dat soort programma´s. Als fotograaf natuurlijk, of als deel van zo´n team.`

Toch was dat op dat moment natuurlijk niet aan de orde. Mercy moest de bühne op en laten zien dat ze een zangeres was, terwijl ze dat dus niet is. En dat viel op de echte draaidag nog niet mee. `Tijdens de auditie had ik mijn eigen make-up en haar mogen kiezen. Op de draaidag ging dat heel anders. Ik kreeg een heel andere make-up dan ik wilde en ook de kleding was niet mijn keuze. Ik ging daardoor een stuk minder zelfverzekerd het podium op.` Over hoe ver ze zou komen, had ze dan ook helemaal niet nagedacht. Daar kwam nog bij dat het best een opgave was om heel lang in dezelfde houding te staan met een microfoon in de hand.

Mercy moest het tegen 5 anderen opnemen. Vier van hen bleken een gouden strot te bezitten, maar die werden allemaal weggestemd, net als de andere kandidaat die niet kon zingen. Met een houding die uitstraalde dat ze wel degelijk zangeres was, leidde ze iedereen om de tuin. Over het moment dat ze eindelijk haar stem moest laten horen zegt ze:`Ook daar waren we in gecoacht. Het moet op dat moment dan echt wel heel erg slecht klinken. Want als ik thuis een liedje meezing, klinkt het echt wel aardig. Iedereen kan tenslotte wel een beetje zingen. Maar we leerden daar dat het grappig moest zijn als we dan uiteindelijk onze mond open deden. Als ik het ingetogen had gezongen, had het echt anders geklonken. Maar nu moest ik het aandikken, zodat mensen dachten:`Wat is dit slecht!` Dus dat heb ik gedaan.`

En met die houding won ze een prijs van 5000 euro. Daarmee wil ze apparatuur voor haar studie bekostigen. `Maar niet meteen. Ik ga alles even rustig bekijken. Fotografieapparatuur is heel erg duur. Ik ga er eerst maar even rustig over nadenken en sparen voor de toekomst. ` Aan haar optreden heeft ze naast haar prijs ook de nodige contacten overgehouden. `Dus wie weet wat me dit nog brengt. Ik zou in die wereld wel willen werken, want ik voelde me er wel thuis. Mooie foto´s maken van artiesten of tijdens optredens en shows. Dat lijkt me wel wat, nu ik een kijkje achter de schermen heb genomen. Maar in deze wereld heb je dan wel mensen nodig die je kennen. Je moet gezien worden.´