Libertha Overdiep-Prins (101) krijgt verjaardagsvisite in hoogwerker

BALK Libertha Overdiep-Prins uit Balk vierde zondag haar 101e verjaardag. Dat gebeurde op een bijzondere manier. Nu er door corona maar 2 bezoekers bij bewoners van Talma Hiem mogen komen, werd een hoogwerker aangerukt. Vanuit de hoogte kon de jarige Jet vervolgens met de meeste van haar kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen praten. Zelf zat ze stevig ingepakt op het balkon. De ontroering die ze voelde door deze geweldige actie van een kleinkind (die bij een machineverhuurbedrijf in Dronten werkt) was groot, zo laat haar dochter Trix weten.

Overdiep-Prins werd geboren in Wyckel in 1919 en groeide op in een bakkersgezin met twee broers. Zij was het middelste kind. Vader Hendrik Prins was bakker en ging met paard en wagen te “súteljen” in Wijckel en omgeving.

Door hoge sneeuwbulten

De kinderen moesten altijd mee helpen en toen de broers in de oorlog moesten onderduiken omdat ze anders in het leger moesten aantreden, moest de nu 101-jarige al hun werk doen. Ze moest vaak met de broodmand in de hand lopend de klanten bezoeken. Haar dochter Trix:’Ze vertelt vaak dat ze soms met een half brood door hoge sneeuwbulten moest gaan, want de klant was koning.’

Overdiep-Prins heeft altijd in Wijckel gewoond tot ze ging trouwen met Gijs Overdiep. Hij had de tropische landbouwschool gevolgd en zou een tijd gaan werken op een rubberplantage. Door oorlogsomstandigheden ging dit echter niet door. Ze verhuisden naar Harderwijk, waar ook hun oudste dochter werd geboren. Door allerlei omstandigheden kwamen ze uiteindelijk in de boekhandel en drogisterij in Balk terecht , waar (schoon) vader en (schoon)zuster de scepter zwaaiden. In Balk kreeg het paar nog eens drie dochters. De 101-jarige heeft altijd meegewerkt in de winkel op de van Swinderenstraat 42. In de huishouding zwaaide de schoonzuster de scepter.

Naailessen

In de weinige vrije tijd die het paar had, werden de inkopen voor de zaak gedaan. In haar jonge jaren had mevrouw Overdiep-Prins naailessen gevolgd en dat werd ook haar hobby. Als ze niet in de winkel was, zat ze wel achter de naaimachine. Ook handwerken was een hobby die ze graag over wilde dragen aan haar kinderen. Trix:’Ik kan me herinneren dat we op de winkelvrije middag thuis mochten komen met vriendinnetjes en zij ons dan leerde borduren.’

Honden

Toen de winkel vanwege de gezondheid van haar man van de hand moest worden gedaan, hebben zij en haar echtgenoot hele mooie jaren beleefd als “tatoeerder” van honden. Want airedaile terriers fokken was altijd de grote hobby van haar echtgenoot. Zij werd daar in meegetrokken. Net als in de winkel ontmoette ze daar ook altijd mensen en dat heeft haar gemaakt tot een mensenmens met begrip voor alles wat er gaande is in wereld en mensen.

Dat ze 101 jaar is geworden is voor haar en haar hele familie een bijzondere mijlpaal. Ze woont al weer meer dan 10 jaar tot groot genoegen in Talmahiem en haar kamer is haar domein geworden. Haar oudste dochter woont vlakbij en kijkt regelmatig om de hoek. De andere drie dochters wonen verder weg maar het contact is er niet minder warm om

Vermaken op de kamer

Haar verpleger in Talmahiem vraagt wel eens hoe ze dat doet zo oud worden’ en dan is steevast haar antwoord: “Alles waar TE voor staat vermijden”. Waar ze altijd een druk leven heeft geleid altijd tussen mensen waarbij ze altijd rekening hield met anderen, vermaakt ze zich nu op haar kamer in Talmahiem in Balk. ovendien wordt ze door liefdevolle handen en mensen omringd. Zelfs in deze coronatijd verveelt ze zich niet. Ze puzzelt nog steeds graag, zit graag met een tijdschrift op de bank en vindt TV kijken ook mooi. Verder heeft ze een digitale fotolijst cadeau gekregen waar kinderen op afstand nieuwe foto’s op kunnen zetten. Dat is een bron van inspiratie voor haar,. Maar ook de aanleiding voor mooie gesprekken met kinderen en kleinkinderen. Daarnaast is ze heel blij met het personeel in Talma Hiem dat zich altijd liefdevol om haar bekommert. „Ze zijn heel betrokken bij haar,”aldus dochter Trix nogmaals.

Vorig jaar vierde ze haar verjaardag nog in de Doopsgezinde kerk in Balk. Dit jaar kon dat niet, maar ze is het oudste lid van de Doopsgezinde gemeente Balk – Woudsend. En alles wat ze op de zondagsschool heeft geleerd, kent ze nog steeds. De dankwoorden, de versjes, de liedjes. Ook de dankbaarheid die haar is bijgebracht door middel van haar geloof is niet veranderd. Onveranderd is ook haar verstandelijke vermogen. Dat is nog net zo scherp als vroeger.

Meintje Haringsma