Luitzen de Vries draaft ‘De grote onbekende’

KOUDUM Luitzen de Vries (53) uit Koudum heeft een passie voor hardlopen. Zijn favoriete routes heeft hij nu gebundeld in het boek ‘De grote onbekende’.

Luitzen de Vries loopt elke week, verdeeld over vijf dagen, zestig kilometer hard. Op zijn vijftiende trok hij voor het eerst de hardloopschoenen aan. Tijdens de winter- en zomerstops van het voetballen ging De Vries rennen. Later stopte hij met voetbal, maar het lopen is altijd gebleven. ,,Ik vind het heerlijk om na een dag op kantoor hard te lopen.”

Depressie

Toen hij vorig jaar in een depressie raakte, hielp het rennen om de zaken in zijn hoofd helder te krijgen. Het opschrijven van gedachten bleek vervolgens goed om dingen op een rijtje te zetten. ,,Die teksten heb ik weleens aan mensen laten lezen”, vertelt De Vries. ,,Dan werd regelmatig geopperd om het in een boek te bundelen.”

Persoonlijk

Het idee voor een boek speelde al een jaar of twee voor zijn depressie. Het schrijven kostte hem een half jaar tijd. Het boek bevat naast de routes dan de gedachtegang van De Vries. De verhalen zijn anekdotes van de beslommeringen onderweg. Soms is het waargebeurd en soms fictie. ,,Ik heb veel dingen dravend van mij af kunnen zetten. Er zitten ook veel persoonlijke verhalen tussen. Sommige dingen waren zelfs voor het thuisfront nog onbekend. Die zijn ook het lastigst geweest om op te schrijven.”

ASS

Luitzen de Vries heeft een autismespectrumstoornis (ASS). ,,Ik heb het gevoel dat mensen mij daarom een vreemde vogel vinden. Met dit boek kan ik beter uitleggen hoe mijn gedachtegang werkt. Ik houd van vastigheid. Voor mij moet er een systeem in zitten. Ik loop de routes in het boek dan ook in vaste volgorde. Dat geeft mij houvast.”

Prachtig loopje

Ondanks de zware onderwerpen, is het boek luchtig gebleven. Door de fictie wordt het niet zo zwaar. De auteur neemt de lezer in zijn verhalen mee naar plaatsen als Skarl, Nieuw-Amerika en Bollendorp, waarbij zowel de Slag bij Warns, een monnik als het ijsvogeltje aan bod komen. Maar ook de weeffouten in zijn hoofd en liefde voor muziek passeren de revue. De Vries wil vooral laten zien dat de directe omgeving prachtig is. ,,It is sa moai by ús om de doar.” Zelf loopt hij het liefste route nummer tien in het boek: Warns - Laaksum - Mirns – Flinkeboskje. Een loopje van 23,8 kilometer. ,,De wind staat meestal goed. Dan heb je op de Zeedijk van de wind af. Dat is echt een prachtig loopje.”

Herstellende

Het thuisfront is fier op De Vries. ,,Ze vinden het heel dapper dan ik het aandurf. Ik ben er zelf ook trots op.” De Vries is nog steeds herstellende van de depressie. ,,Het gaat nu goed met mij.”

Routes

Het boek ‘De grote onbekende’ bevat de volgende routes: Poelspaad (6,2km), Warnserbrug (10,8km), Rondom Morra (15,2km), Kolderwolde - Bosk (22,3km), Poelspaad - Morrapaad - Witte Burg (15,3km), Bûtenskar - Poelspaad (9,2km), Flait - Staveren (14,8km), Workum - Hindeloopen - Molkwerum (22,3km), Molkwerum - Staveren - Skarl - Warns - Flait (20,9km), Warns - Laaksum - Mirns - Flinkeboskje (23,8km), NOK - Ruigahuizen - NOK (13,0km), NOK - Kampbrug - NOK (4,9km), Poelspaad - Riisterbosk - Bakhuizen - Morrapaad (18,3km), Alde Karre - Flinkeboskje - Poelspaad (11,3km), Westkapelle (20,4km), Egmond Binnen (19,6km) en Texel (de Koog - Ecomare) (16,1km).

Eigen beheer

Het boek wordt in eigen beheer uitgegeven via: www.boekenbestellen.nl/boek/de-grote-onbekende/. De exemplaren worden op bestelling gedrukt. Na het plaatsen van de order duurt het gemiddeld vijf dagen voordat het boek in de brievenbus ligt. Het boek is ook te bestellen is bij de plaatselijke boekwinkel (ISBN 9789464067453).

Fragment

Na een recht stuk van ongeveer een kilometer maakt de weg een slinger naar rechts. Ik ga voor een boerderij langs en vervolg mijn weg over twee houten bruggetjes. Niet uitglijden! Ze zijn soms glad. Verderop stopt de betonweg. Rechtsaf volg ik een geasfalteerde B-weg. Een dikke Duitse auto drukt mij zowat de berm in. Ik verwens hem maar laat mijn humeur er niet door verpesten. Bij de brug heeft iemand zijn auto aan de kant gezet en zit te vissen. We groeten elkaar. Over de brug ga ik niet over het fietspad, dat is onnodig oversteken. Nu is het nog rustig met verkeer dus kan ik met een gerust hart op de weg blijven lopen. Een centrum heeft het plaatsje W. niet echt.