The Bastard: de andere kant van het verhaal

OUDEMIRDUM - De film The Bastard gaat over Daniel, een man uit Ethiopie met een Nederlandse vader die overigens lange tijd ontkent zijn vader te zijn. Zijn broer woont in Oudemirdum. Maar Daniel zelf en zijn partner Joyce van Deuveren staan helemaal niet achter de film zo laten zij weten. Hij stelt Daniel in een kwaad daglicht en anderen verdienen aan hem door de film.

‘Het grote succes dat de film kennelijk heeft, geeft Daniel nog steeds niet wat hij graag wil, naar Nederland komen. Niet het ‘gezien’ worden want dat is al achterhaald. Vanaf het begin dat er sprake was van Daniel in de media is er een beeld van een verzonnen man in gang gezet. Met als resultaat dat Daniel tot twee keer toe door de immigratiedienst werd geweigerd. Hij kreeg tevens de naam van terrorist. Zij baseerden dit op alles wat er in de media was gezegd en geschreven, en een artikel in een goed aangeschreven dagblad met een week editie.’

Autobiografie

Vanaf 2010 zijn Daniel en ik partners en hielp ik hem met de Stichting De vergeten Nederlanders. Hij vertelde bij Emmaus zijn verhaal en kreeg een donatie en tweedehands kleding. Samen zijn we naar Ethiopië gegaan waar Daniel zijn inburgering examen moest afleggen om naar Nederland te kunnen komen. Hij slaagde in 1 keer. Ik moest terug en begon direct met een verblijfsvergunning aan te vragen. Hij werd geweigerd door het Nederlandse boek waarop autobiografie stond. De volgende keer dat ik in Ethiopië was en we samen met een vriend te eten waren vertelde deze dat de man die Daniels Amhaarse boek vertaalde er een heel andere tekst van gemaakt had. Zoals uit een Rambo boek met het achterliggende idee om er een film van te maken. Ik vroeg de vriend om dat op te schrijven en zijn handtekening er onder te zetten. In totaal was ik 8 keer in Ethiopië voor langere tijd. Daniel verzamelde papieren over zijn leven bij diverse instanties, bewijs van goed gedrag bij de politie van de stad waarin hij woonde, bewijs van rechters dat hij niet voor en na die ene keer van het ongeluk waarbij een goede vriend omkwam, in de gevangenis had gezeten en nog veel meer. Alles moest vertaald en gestempeld en betaald worden. Ik vroeg in 2012 voor de tweede keer een verblijfsvergunning aan samen met een advocaat. Deze kan naar de rechter in Nederland gaan en die kan een andere uitspraak doen dan de IND. Een dag voordat we naar de rechter in Groningen zouden gaan zei de advocaat af, want hij wist niet wat hij moest zeggen.;

Uitgemaakt voor zware crimineel

In 2014 nam het stel een andere advocaat. ‘We moesten het boek ontkennen, met bewijzen. Toen kwam Floris-Jan van Luyn en vroeg of wij interesse hadden in een film over het leven van Daniel. Hij had gewerkt voor het dagblad dat het uit iemands duim gezogen artikel publiceerde. Floris –Jan zei dat hij die persoon bewonderde. Wij vertelden hem wat we daar over en over al die andere artikelen en televisie programma’s dachten. Daniel werd daarin voor een zware crimineel uitgemaakt, die nergens voor terugdeinst. Zelfs niet voor moord. Treinberoving, zwart geld wisselen enzovoorts wat je maar kunt bedenken. De IND had daar haar afwijzing op gebaseerd. Wat er over Daniel geschreven en gezegd werd was niet waar. De persoon die zijn boek in het Engels vertaald had was voor 6 maanden in de gevangenis beland omdat hij ook nog de laptop gestolen had waarop het boek stond. Hij moest ook een boete betalen aan Daniel.’

Wekenlang lamgeslagen

‘Wij vertrouwden Floris-Jan, het proces duurde ruim 3 jaar. Het zou een documentaire worden en dan worden de mensen die meedoen niet betaald. Daniel zorgde voor alle papieren om te mogen filmen. Hielp waar hij kon, regelde veel. Er was gezegd dat we de film eerst mochten zien en als we het ergens niet mee eens waren dat konden zeggen. We waren naïef. Daniel zag de film het eerst. Ik een maand later ongeveer en bij de eerste 5 minuten zei ik: daar kan ik niet mee naar de rechter. Ook wilde ik niet dat mijn klanten hem zagen. Wij hadden er met elkaar naar toe geleefd. Kijk hem maar af zei Floris, maar ik was wekenlang lamgeslagen. Dit was niet de bedoeling van Daniel en mij. Dat wilde hij helemaal niet zo vertellen.’

Mensen die nu de film zien en enthousiast zijn’, weten de achtergronden niet. In interviews zien we twee mensen die enthousiast over Daniel praten maar niemand vraagt hem iets of praat met hem. Daniel groeide op straat op, nu heeft hij echt een goede band met zijn moeder. Zij had het ook moeilijk maar is een wijze vrouw geworden. Wij hadden direct goed contact. Hij is nog arm, mag hier nog niet komen en die film verdient met zijn verhaal en moeilijke leven geld voor anderen. Hij zoekt mensen die hem echt willen helpen om naar Nederland te komen en een advocaat voor hem betalen, of een crowd funding beginnen.

Vader

‘Hij vraagt mij met klem er wel over te schrijven, hij is nu 50 jaar en 40 jaar zocht hij zijn vader, die kent hij nu, Daniel was ontroerd door de tranen. Maar waar had zijn vader spijt van? Wat bedoelde hij met’ Sorry? Met deze informatie kijkt u misschien anders naar de film. Joyce van Deuveren

Reacties: Daniel Hoek P/0 box 2464 Nazareth Ethiopië

Tel. 0025.191.038.7082, e-mail: danielhoek@gmail.com