Jolien voelt zich vluchteling in eigen land

OUDEMIRDUM - Jolien las deze week met verbazing het artikel in de Balkster Courant over de wachttijd voor een huurhuis in de gemeente. Zelf is ze al sinds 2014 naarstig op zoek naar een woning voor haar en haar twee jongens. 'Maar ik word voor de zoveelste keer tegengewerkt door alle instanties. Men helpt toch graag vluchtelingen? Wij zijn vluchteling in eigen land, maar dat telt niet mee!' zegt ze over haar eigen situatie.

 

Vluchtelingen moeten geholpen

Voordat ze ingaat op haar eigen situatie wil ze wel één ding stellen:' Ook ik vind dat vluchtelingen geholpen moeten worden! Daar gaat het dus niet om.' De alleenstaande moeder van twee jongens (5 en 1 jaar) is sinds 15 augustus woonachtig in de gemeente de Fryske Marren. 'Mijn oudste zoon gaat naar ’t Hazzeleger in Balk. Sinds november 2014 staan wij ingeschreven bij Wonen Zuidwest Friesland en zijn we op zoek naar een eengezinswoning waar wij een stabiele en gezonde toekomst kunnen opbouwen. Ik wil dat doen door als zelfstandige gastouder mijn eigen inkomen te genereren. Zo zodanig dat mijn jongetjes later als blije kereltjes terug kunnen kijken op een fijne jeugd.'

Zeker 10 aardbevingen door gasboringen

De tijd die achter haar ligt is niet zo fijn geweest, stelt ze. ' Wij zijn vertrokken uit Groningen na een heftige periode; een scheiding, werkloosheid, verkoop van huis met enorme schuld en een hoop getouwtrek met allerlei instanties. Al die ellende kwam voornamelijk door de gaswinning. Door continue boren onder onze bodem kwamen er aardbevingen. Niet één, niet twee, maar in vijf jaar tijd hebben wij minstens 10 aardbevingen beleefd. Mijn kinderen en ik voelden ons daardoor niet meer veilig in de provincie Groningen. We zijn gevlucht voor de gaswinning!'  

Tijdelijk plekje

Omdat Jolien en haar jongens geen huis konden krijgen, is ze verder gaan kijken en vonden ze een tijdelijk plekje in het Fonteinbos in Oudemirdum. 'Hier mochten wij een half jaar verblijven. Elke week als er huizen in Balk op de site stonden reageerde ik dezelfde dag . Dit in de hoop dat wij in aanmerking zouden komen. Inmiddels zijn we eind januari en is een huurhuis voor ons helaas nog niet in zicht. De gezondheid van met name mijn oudste zoon is door zijn astma behoorlijk wisselvallig. Met name vocht is zeer slecht voor hem. Het vakantiehuisje waar wij nu zitten is, zoals het woord al zegt, niet geschikt voor permanente bewoning. Hoe fijn het ook is dat we nu een dak boven ons hoofd hebben. Binnenkort zullen we hier bovendien uit moeten. De vraag is waar we dan heen moeten.'

Zal ik dan maar in een barak of keet gaan zitten?

In het artikel las Jolien dat de wachttijd voor een huurhuis langer wordt. Die begint met 2 maanden, maar het kan daarnaar oplopen tot een half jaar extra. 'Statushouders hebben voorrang op Nederlandse burgers als het gaat om een huurhuis. Want statushouders kunnen niet opgevangen worden in barakken of keten, zo lees ik. Want deze mensen moeten re-integreren en dat kan op die manier niet. Zal ik dan maar met mijn kinderen in een barak of een keet gaan zitten?' Volgens Pastiel Joure, moet ik ook re-integreren op de arbeidsmarkt als ik in aanmerking wil komen voor een bijstandsuitkering. Maar ik wil helemaal geen bijstandsuitkering, ik wil zelf geld verdienen. Ik ben een jonge vrouw van 33 die tot een jaar geleden een fantastische gastouderopvang aan huis had. Het enige wat wij nodig hebben is een huis in Balk, zodat wij een veilig en vochtvrij huis hebben. Zodat ik mijn zoontje lopend of met de fiets naar school kan brengen, zodat ik mijn opvangdeuren weer zo snel mogelijk kan openen en dus mijn eigen inkomen kan genereren. En dus zelf mijn kinderen en mijzelf van levensonderhoud kan voorzien. Maar helaas word ik voor de zoveelste keer tegengewerkt door alle instanties. Men helpt toch graag vluchtelingen? Wij zijn vluchteling in eigen land, maar dat telt blijkbaar niet mee!'