Pizzeria Balk: Nieuw en zo vertrouwd

BALK - Al bijna 19 jaar is Pizzeria L’ Arcobaleno een begrip in Balk en ver daarbuiten. Onlangs onderging het pand aan de Gaaikemastraat een grondige verbouwing.

,,Het was gister onverwachts erg druk”, zegt Egidio Peddis terwijl hij heerlijke cappuccino en espresso serveert. ,,Het blijft altijd gissen hoeveel gasten er komen, helemaal in de rustige eerste maanden van het jaar. ,,Waarschijnlijk veel mensen die nieuwsgierig waren naar het resultaat van de verbouwing”, oppert Egidio’s vrouw Gerda. Het echtpaar runt sinds 1997 Pizzeria & Restaurant L’Arcobaleno en kan sindsdien rekenen op trouwe aanhangers. ,,We woonden destijds in Sneek, maar konden daar niet een geschikt pand vinden”, legt Egidio uit. ,,En bovendien was er in de stad ook al een pizzeria. We zijn zelfs in Vlissingen wezen kijken.” Lacht: ,,Maar ja, ik ben een echte Fries hè. Ik ben dol op deze provincie en de Zuidwesthoek. En in Balk konden we in het voormalige pand van de sportschool onze droom realiseren. We hebben toen ondermeer het magazijn erbij betrokken en een voormalig woonhuis.” Gerda: ,,En het pand op die manier steeds een stukje verder uitgebreid.”

Stress

Verbouwen levert altijd stress op. De planning voor de laatste verbouwing van de pizzeria lag op drie weken, het werden er een paar meer. ,,Dat kwam doordat er waterputten onder de grond werden gevonden”, aldus Egidio. ,,Dat betekende beton storten en wat al niet meer. Maar we waren mooi op tijd voor de feestdagen weer open. We hebben een aantal bogen en pilaren uit het restaurant gehaald, en ook de vloer is aangepast.” ,,Het geheel moet nog verder worden aangekleed met gordijnen en accessoires”, vult Gerda aan. ,,Maar we willen het mooi rustig en strak houden. Niet teveel spullen er weer in. De gezelligheid blijft, hoor. Ook al missen sommige gasten de muurschilderingen. We hebben wat minder tafels, zodat gasten lekker ruim kunnen zitten en de bediening overal goed bij kan. Maar het belangrijkste is niet veranderd”, zegt ze met een lach en ze kijkt naar haar man. ,,Want het draait allemaal om Egidio. Hij is de spil, mensen vragen altijd naar hem. Nee, daar heb ik geen moeite mee. Ik ben op de achtergrond, thuis. Toen onze kinderen klein waren was dat best zwaar, nu ze alle drie volwassen zijn is dat anders.”  

Continue aan de bak

Horecawerk betekent continue aan de bak moeten. Maar Egidio draait er zijn hand niet voor om. Met de bekende glinstering in zijn ogen zegt hij: ,,Ik geniet ervan. Ik kom hier lachend en ga hier ook lachend weer vandaan. In het najaar gaan we vaak een weekje met vakantie, dan zijn we of dicht of ons team houdt het bedrijf draaiende. ‘s Zomers is het dermate druk dat we zo’n 25 mensen in wisseldienst aan het werk hebben, waaronder onze dochters. En als het restaurant helemaal vol zit, dan serveren we aan 110 mensen onze Italiaanse specialiteiten.” ,,Thuis eten we graag Hollandse pot”, bekent Gerda. ,,Bruine bonen, snert.” ,,Ja, ik zei het toch al”, knipoogt Egidio. ,,Ik ben een echte Fries.” Amanda de Vries