Ingezonden: 'De Regenboog is dicht, stichting Nije Gaast bestaat nog'

WIJCKEL - Over ingezonden stukken kan niet worden gecorrespondeerd. Zij kunnen ook niet worden teruggezonden. Anonieme inzendingen worden niet in behandeling genomen. De redactie behoudt zich te allen tijde het recht voor de stukken in te korten en houdt zich niet verantwoordelijk voor de inhoud.

De Regenboog is dicht, stichting Nije Gaast bestaat nog

Vorige week sloten de deuren van de voorheen uitstekend presterende school uit Wijckel voorgoed. Vanwege financiële tekorten wilde stichting Nije Gaast nóg 4 van zijn 15 andere scholen sluiten. De gevolgen van de manier waarop het bestuur dit deed zijn niet mis: Wijckel is z'n school kwijt en de stichting 45 leerlingen armer. Nije Gaast was vroeger een vereniging, vóór behoud van de kleine dorpsschool. Controle over het bestuur was in handen van de leden, waaronder ook ouders. Het bestuur wilde graag verder als stichting met een raad van toezicht (RvT), met als argument een verplichte scheiding van bestuur en toezicht. Dat dit ook mocht binnen een vereniging bleef echter onvoldoende opgemerkt. De leden keurden het voornemen goed en beëindigden daarmee hun ‘vereniging’. Ook hun controle over het bestuur; vanaf toen in handen van de RvT. Kort daarna veranderde de organisatie zijn visie ‘behoud van de kleine school’ en moesten de vijf scholen sluiten. Ouders waren vooraf nergens over geraadpleegd en hun vele vragen werden voornamelijk onduidelijk en onsamenhangend beantwoord. Om reden dat een goede discussie met het bestuur hierover onmogelijk bleek, concludeerden ouders uit Wijckel dat de school beter af was bij een organisatie met het voornemen de school wél duurzaam open te houden. Voor vertrek uit de stichting werd een door alle ouders ondertekend verzoek bij het bestuur ingediend. Het verzoek werd echter afgewezen en onbespreekbaar verklaard. Het grootste deel van de ouders haalde daarop hun kinderen van school, de rest volgde later. Zie hier wat er kan gebeuren als de weg van de democratie niet wordt bewandeld, mensen waar het om gaat niet worden gehoord en een toezichthouder niet toeziet maar slechts toekijkt. Voorwaar geen toonbeeld van een participerende samenleving zoals men die tegenwoordig voor ogen heeft. Nije Gaast is in onze regio een orgaan met veel invloed op het dagelijks leven van ouders en hun kinderen, middenin een dorpssamenleving. Dit reikt veel verder dan het onderwijs alléén. Bestuurders en toezichthouders geven zich met regelmaat te weinig rekenschap van dit soort verantwoordelijkheden, ook dit keer weer. De onorthodoxe manier waarop zowel het bestuur alsook de RvT deze plannen hadden voorbereid en niet ingrepen toen het mis ging, had een vertrouwenscrisis tot gevolg. Tot op heden heeft dit merkwaardig genoeg officieel nog geen functionele consequenties opgeleverd. Nije Gaast is geen uitzondering; vele bestuurders en toezichthouders in het publieke domein gingen hen voor. Het ‘slagvaardige’ voordeel van deze stichtingsvorm heeft dus zo z’n prijs: men mag bij gebleken wanprestatie zelf bepalen de eer of wel, of niet aan zichzelf te houden. De beschreven stichtingsvorm doet sterk denken aan die van de bekende slager en zijn eigen vlees en leent zich daarmee te makkelijk voor een discutabele invulling. Daarom doe ik een beroep op de samenleving deze opnieuw ter discussie te stellen. Reorganisaties zoals bij Nije Gaast waarbij misschien meer dorpsscholen dicht gaan, verdienen een draagvlak van betrokken mensen die worden uitgedaagd mee te denken, niet tegen. Wat dat betreft was er destijds geen beter middel geweest tegen de geringe ledenbetrokken-heid, dan een reorganisatie af te kondigen, juist bínnen de vereniging. Capabele bestuurders kunnen ook af zonder stichting. Arno Janssen, ouder van twee kinderen destijds op de Regenboog