Dikke palingen, brasems en coach Jesper die “zijn” visgroep instrueert

De kinderen tijdens de viswedstrijd Foto: Meintje Bojang

Jinte, Marlijn en Fleur Pander zitten naast elkaar met een hengel in de hand. Ze doen op een zonovergoten maandagmiddag mee aan de viswedstrijd die deel uitmaakt van de feestweek in Balk.

Marlijn heeft al twee vissen gevangen, maar de rest wacht nog steeds op het eerste exemplaar. “En ze willen toch wel graag winnen he,” zegt hun moeder. Het gezelschap blijkt nog groter overigens, want ook omke Gosse zit verder. En met hem en hun eigen vader gaan de dames wel vaker vissen. De heren zijn er trouwens voor het groter werk: zij vissen altijd op snoek.

Hard hoofd

Vorig jaar mocht de viswedstrijd ondanks corona ook gehouden worden, maar het gezelschap is toch blij dat de hele feestweek dit jaar weer normaal mag worden gehouden. Op het moment van het praatje met de familie Pander zijn er zo’n 64 kinderen die deelnemen aan de wedstrijd. De organisatie had er eerst een hard hoofd in trouwens: een half uur voor aanvang zaten er maar een paar kinderen. Maar toen het naar 3 uur begon te lopen, kwamen er steeds meer jonge vissers.

Pake Ate die met zijn kleinkinderen staat te vissen, is van mening dat de geleverde maden over datum zijn. Hij lacht erbij. Maar wisselt wel van tactiek en adviseert zijn kroost om over te gaan op wormen. Hetgeen gebeurt.

Verstand

Dan weerklinkt er opeens een luide kreet. Lars Agricola blijkt een hele dikke paling uit de Eastwal te hebben gevist. De dobber ging opeens onder zegt hij en de hengel trok helemaal krom. Het is trouwens niet de eerste keer dat hij een paling vangt. Dit exemplaar is maar liefst 51 centimeter lang en daarmee scoort Lars hoog in de ranking. Hij staat trouwens te vissen met zijn vriendjes Tyto en Fimme. Dat ze verstand van zaken hebben blijkt wel: Op de vraag waarom ze zo dicht bij de kant vissen zeggen ze dat zich daar zeewier bevindt en de vissen daar zitten.

En dan weerklink al weer een ferme kreet. Jorrik blijkt een dikke vette brasem aan de haak te hebben geslagen. Hij zat volgens de heren eerst bij vriend Hidde aan de hengel, maar die haalde te snel op. Toen zwom hij naar het aas van Jorrik en die haalde hem met hulp en een schepnet de kant op. Het tweetal wordt trouwens bijgestaan door een heuse coach in de vorm van hun andere vriend Jesper. En Karst is hun andere vriend. “Ik heb al meteen gezegd dat Jorrik een kans maakt,” vertelt coach Jesper wijs.

Hij vertelt erbij dat het resultaat natuurlijk altijd aan de coach te danken is. En ook voor dit gezelschap is vissen niet vreemd. Normaliter gaan ze altijd snoeken. En dan komen de grote verhalen. Want als ze dan toch in de krant komen, dan ook maar met al hun successen. Zo ving Karst eens een snoekbaars die net een voorntje had opgegeten. Had hij twee voor de prijs van 1. Oh ja en dat ze met het snoeken natuurlijk wel altijd een werphengel gebruiken.

Naam

Dan staan ze bij de Bakker of bij de Etos voor. Aan magneet vissen doen ze trouwens ook. Wat ze daar al niet meer omhoog hebben gehaald: hele verkeersborden, pionnen en zelfs een fiets. Opeens bedenken ze dat ze al zoveel successen hebben gehad dat hun groep eigenlijk ook een naam zou moeten hebben. Er wordt van alles geopperd. De Fiskers? Ze grappen en grollen, overal om hen heen worden namen geopperd tot kampioenen aan toe. Maar dat vinden ze dan weer wat te veel van het goede.

En dan weer een kreet. Jinte die eerder tijdens het interview mistroostig naar een dobber zat te kijken die maar niet onder wilde gaan, heeft opeens ook een knaap van een paling te pakken. De vis kronkelt dat het een lieve lust is en de mannen die de vissen moeten opmeten, zitten onder het slijm van het beest. Overigens gaan alle vissen gewoon terug het water in als hun lengte is gemeten. Jinte wil wel met de paling op de foto, maar wil hem niet vasthouden. Coach Jesper ziet het allemaal met lede ogen aan en hoopt niet dat de winst nu aan “zijn” team voorbij gaat.

Nieuws

menu