Het verdwenen beroep van de grintfisker

Een Grintfiskershaven nabij het Oudemirdumerklif FOTO: ARNOUD VAN DER RIDDER

Er zijn steeds maar weer nieuwe beroepen die ontstaan en ook oude ambachten die weer verdwijnen. Zoals die van de Grintfisker.

In de jaren 1900/1933 waren er grintvissers rond Oudemirdum actief die grind opvisten uit het IJsselmeer. De mannen stonden met lieslaarzen in het vrij diepe water en sleepte met netten over de zeebodem. Op deze manier werd grind uit de Zuiderzee gehaald en vervolgens in gritbakken gewassen. Daarna werd het grind verkocht aan betonbedrijven voor de bouwindustrie. Na de sluiting van de Afsluitdijk in 1932 raakt dit zware ambacht in onbruik en is als nevenberoep verdwenen.

Zwaar werk

Het was vreselijk zwaar werk om met die netten, de lieslaarzen in het diepe water het zware grind ‘te vangen’. In de Leeuwarder Courant van 30 november 1929 is daar nog een kort verslag van te vinden: “Een aantal dorpelingen hielden zich in den zomer onder meer bezig met het visschen van grint aan de kust, tegen welke goed loonenden arbeid echter slechts stevige naturen bestand waren (stoere, sterke personen, vaak mannen, dus). Het meeste grint was bestemd voor de zeedijkscontributie, het waterschap van de Zeven Grietenijen en de Stad Slooten”, aldus het verslag.

Nieuws

menu